9
@alkamerind
bilinmeyeni yalnız bırakın
Nietzsche bayağı sarhoş bu kitapta, biraz da ateşi var gibi.
Şahsen şair yönünü çok başarılı bulamadım. Şiirlerinde de bir anlam bütünlüğü yok bence. Benim şiir tanımıma pek uymuyor, zevk almadım okurken. Çünkü şiirler klasik bir hikâye anlatmıyor. Yazıtları daha çok coşku nöbetleri, sarhoşluk anları. Sizde benim gibi mantık ararsanız bulamazsınız. Ama duygu ararsanız, o vahşi hayat onayını, acıyla karışık hazzı yüksek ihtimal hissedeceksiniz.
Şiirlerinde en basitinden mide dahi kutsanmış, çünkü Dionysos’ta beden, açlık, haz hepsi kutsal.
“Selam olsun midesine,
eğer o mide de
böyle sevimli bir vaha gibi idiyse
tıpkı bunun gibi: ne var ki kuşkuluyum bundan,
— Avrupa'dan gelmeyim ne de olsa, o Avrupa ki,
bütün evli kadınlardan daha tiryakisidir kuşkunun.”
Dionysos DithyramboslarıFriedrich Nietzsche · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20191,727 okunma
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitapta ilgi arayışı, aslında kayıp bir nesneyi yeniden bulma çabası. Çocukken anneyle kurulan o ilk bağın izi mesela. Yetişkin hayatta bir şeye “ilgilenmeye” başladığımızda, farkında olmadan o eski kaybı onarmaya çalışıyoruz. Yani ilgi göstermiyoruz aslında; ilgiyi yeniden yaratmaya çalışıyoruz.
Ben şahsen Freud'un aksine, ilgileniyor olmak için ilgimizi yeterince göstermemiz gerekmiyor diye düşünüyorum. Çünkü asıl ilgiyi biz göstermiyoruz. İlgi bizi buluyor. Ya da biz onu ararken kendimizi buluyoruz.
İlgi dediğim şey, sadece “yeterince” göstermiş olmakla başlamaz. Başlamak için bile önce bir şey seni yakalamalı – bir kanca, bir rahatsızlık, bir arzu, bir eksiklik. Yoksa o “yeterince ilgi göstermek” çabası bile sahte bir çabadan ibaret kalır.
Gerçek ilgi, zorla olmaz. Zorla gösterilen ilgi, eninde sonunda tiksinti üretir. Kendine de karşındakine de. “İlgi, bir nesneye değil, o nesnenin bize vaat ettiği şeye yönelir.” Yani asıl mesele nesne değil, o nesnenin içindeki boşluğu doldurma hayali.
Bir ağacın hayatının bu kadar sıkıcı olacağını hiç tahmin etmemiştim. Hiç bir felsefesi yok, bari ucundan biraz doğa felsefesi cart curt koysaydı da yazar ben şu konuda bir kitap okudum diyebilseydim. Zevk almadım kesinlikle, sakin bir kitap okuyup benliğimi dinlendirmek için olsa dahi okumam şahsen.
Ben sadece yaratmak için buradayım.2025 Okuma Raporları
Varış noktamız önceden seçtiğimiz yer olmayabilir, ancak muhtemelen daha ilginç bir yerdir.
Sanat bir eylem midir, yoksa bir varoluş biçimi mi?
Yaşamı bir sanat olarak görürsek, nasıl yaşanacağına dair katı kurallar olmasa da, belirli bir bilinç geliştirmek gerektiği fikrini herkesçe kabul etmeliyiz bence. Sanatçı adayları için mükemmel bir kılavuz olduğunu düşünüyorum ve benim gibi yaşamı bir ibadet biçimi olarak ele alan insanlar için de derin bir rehber. Eserimiz, yaratıcı süreci sadece teknik bir beceri olarak değil, aynı zamanda bir varoluş pratiği olarak ele alıyor. Sanatın yalnızca bir eser üretmekten ibaret olmadığını, bunun bir yaşam tarzına dönüşebileceğini ve insanın kendini gerçekleştirme yolculuğunda nasıl bir tutum sergilemesi gerektiğini gösteriyor. Sanatın kutsallığını hisseden, yaratıcı eylemi bir anlam arayışı olarak gören herkes için yazılmış bir kitap Yaratıcı Eylem. Doğa'ya olan bakışınızı bütünleştirecek, farklı duygular tatmanızı sağlayacak ve her şeyden önemlisi bakış açınızı derinleştirecek.
Çocukken yeteneğim olmadığı için başarısız olacağımı, hiçbir konuda çabalamamam gerektiğini çünkü zaten gün sonunda bir şey elde edemeyeceğimi düşünürdüm, lakin kitaplar okudukça fark ettim ki aslında bu bana daha önce söylenmiş en büyük yalanlardan bir tanesi. Yaratım sürecinin mistik ya da ulaşılmaz bir yetenek olmadığını, aksine disiplin ve bilinçle geliştirilebilecek bir eylem olduğunu keşke en başından bilseydim.
Ancak kitap, yalnızca nasıl sanatçı olunacağını anlatan bir rehber olmaktan öteye geçerek, sanat eserinin nasıl en iyi şekilde sunulacağını ve yaratıcı sürecin bir varoluş biçimine dönüşebileceğini de tartışıyor. Bu yönüyle, yalnızca sanatla ilgilenenler için değil, yaşamı sanatsal bir perspektiften görmek isteyen herkesin okuması
Daha önce bir depresyon içerisine girmediğim için depresyon sürecini anlattığında pek empati kuramadım. Lakin kitap adına kıyasla bir neden de okuduğumu zannetmiyorum. Şahsen depresyonda olan insanlar için bile faydalı olacağından şüpheliyim, sadece yazmak için yazılmış bir kitap gibi. Ya aslında saçma bir yorum oldu çünkü kitap zaten bir otobiyografi ama çok fazla kendini tekrar eden cümleler var daha doğrusu bölümler diyeyim, ve gereksiz bireysel anlatılar da mevcut.
Türkiye sınırları içerisinde yaşıyorsanız Avrupalı bir yazarın hayat güzellemelerini okumayın bence ya. Wvet, depresyon öznel bir deneyim bunu kabul ediyorum lakin bizim depresyonumuz genelde gelecek kaygısı, işsizlik, fırsat eşitsizliği üzerine kurulu ve insanlar sınavdan düşük aldığında hayatları maalesef ki bitiyoe. Ve elbette pembe Avrupalıların yalnız, anlamsız bir hayatın içinde sıkışmış hissedişiyle bir tutulamaz. O yüzden böyle kitaplar bize vız gelir tırıs geçer hani, okumasanız da olur.
