Kavuşamayan Aşıklar Kitap Yorumu
8/10
Hızlıca okuyup bitirdiğim bir kitap ile geldim: Kavuşamayan Âşıklar.
Kitap ilk sayfalarından itibaren öyle bir içine çekti ki beni bitirmek istemedim, bir yandan da elimden bırakamadım. Oldukça ince ve bir çırpıda bitebilecek kadar az sayfaya sahip bir kitaptı. Açıkçası tek kötü yanı bu kadar çabuk bitmesiydi bence, puan kırmamın sebebi de bu oldu. Kurgu ve kurgunun çıkış noktası çok ilgi çekici diye düşünüyorum, gayet güzel başladı. Noah karakterinin bu kadar green flag olmasını dürüst olmak gerekirse hiç beklemiyordum, ortalama bir erkek karakter olduğunu düşünmüştüm, beni fena yanılttı.
Olaylar açısından da bence oldukça sürükleyici ilerledi ama çok hızlı gerçekleşti her şey. 400-500 sayfa dahi olsa seve seve okurdum, okuduğum süre boyunca tek düşünebildiğim bu oldu. Keşke daha uzun olsaymış da karakterleri iyice tanıyabilseymişiz, doya doya okuyabilseymişiz, karakter gelişimlerini görebilseymişiz benzeri düşünceler geçti durdu kafamdan. Tekrardan aynı şeyi söyleyeceğim, tek kötü yanı çok kısa olmasıydı. Bu kitabı okumak yazarın Işıklar Söndüğünde kitabına olan merakımı da arttırdı ayrıca, mümkün olan en kısa zamanda o kitabı da okumak istiyorum kesinlikle.
Kitabın kesinlikle +18 olduğunu söylemek isterim. Arka kapakta da yetişkin okurlar içindir uyarısı var, bu nedenle herkese uygun bir kitap değil. Hızlıca okuyup bitirmelik, fazla sıkmayacak, çok düşündürmeyecek bir kitap arayışında olan yetişkin bir okur iseniz ve bu tarz kitapları da seviyorsanız/ seveceğinizi düşünüyorsanız önerebileceğim bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Puan vermedi
Bu alanda yazılan
Diğer kitaplarda olduğu gibi
Sadece belirli kimselere bazen görünen
ve kanallık yapıyorum deyip
Hangi kanal olduğunu da sormayın diyen
ruhsal varlıklardan alındığı iddia edilen
Bilgiler içeren bu kitabın,
Serinin diğer kitapları gibi
Okuması keyifli, ve her ne kadar
Size yeni bakış açısı katacak olsa da
Temelleri sağlam olmaması hasebiyle
Dikkate alırken, bir değil
iki kez düşünmeniz gereken
kitaplardan olduğunu söyleyebilirim.
Not : Okuyun, iyidir, güzeldir.
Ama her okuduğunuza inanmayın !
Sigarayı bırakmak isteyenler kesinlikle okusun. Gayet sade ve basit şekilde tavsiyelere uyarak kolayca bırakılabilir. ————————————————————————————————
Puan vermedi·56 syf.·
2020 648. kitabı
Edgar Allen Poe tarafından kaleme alınan Morgue Sokağı Cinayetleri edebiyat dünyasının ilk dedektif öyküsü olarak kabul edilmektedir. Poe yazdığı polisiye öykülerle Sherlock Holmes ve Poirot gibi edebiyat dünyasının ünlü dedektif karakterlerinin oluşmasında Arthur Conan Doyle ve Agatha Christie'ye örnek teşkil etmiştir. Bir nevi Poe için polisiye edebiyatının öncü yazarı diyebiliriz.
Morgue Sokağı Cinayetlerinde, evinde vahşi bir şekilde öldürülmüş iki kadının cesetinin bulunması üzerine; gayet zeki, analiz etme özelliği iyi olan, ayrıntıların ne kadar kıymetli olduğunu bilen, çözümleme yeteneği gelişmiş Auguste Dupin'in ipuçlarını toplayarak cinayetleri aydınlatma süreci anlatılmaktadır.
Can yayınlarının kısa klasiklerinden okuduğum bu eser benim için gayet güzel bir kitaptı. Böyle ne okusam diye kararsız kalan, uzun süre kitap okumayıp tekrar dönüş yapmak için akıcı bir şeyler arayan ve kısa bir yolculuk esnasında kitap okumak isteyen okurlar için gayet keyifle okunacak bir eser olduğunu söyleyebilirim.
Okumayı düşünen herkese şimdiden keyifli okumalar.
Bu kitap için "sevmedim" diyemem ama "bayıldım" demek de içime sinmiyor. Çünkü ortada çok güzel bir fikir var ama ben ona bir türlü doyamadım.
Aslında kitabı Noah için övmek istiyorum. Çünkü uzun zamandır bu kadar nazik, anlayışlı, sabırlı ve gerçekten seven bir erkek karakter okumamıştım. Ama tam da bu yüzden ona daha fazla yer verilmesini istedim. Daha çok Noah okumak, onun dünyasında biraz daha kalmak istedim.
Konusuna gelirsek...
Thibodeaux Mezarlığı'nda çalışan Noah, işini bitirip evine gitmeye hazırlanırken bir ses duyuyor. Sevgililer Günü olduğu için bunu başta mezarlıkta vakit geçiren bir çifte yoruyor. Fakat sesler giderek bir yardım çığlığına dönüşüyor ve geldiği yer sabah kendi elleriyle gömdüğü kişinin mezarı oluyor.
Emma... Noah'ın lise yıllarından beri âşık olduğu Emma.
Ve Emma aslında yaşıyor.
Onu mezardan çıkardıktan sonra ortaya çıkan gerçekler ise tam anlamıyla sinir bozucuydu. Kocası Beau tarafından manipüle edilmiş, aldatılmış, maddi sorunlardan habersiz bırakılmış ve sürekli küçümsenmişti. O anlarda benim sinir katsayım tavan yaptı ama Noah hepimizin yerine öfkelendi diyebilirim. Neyse ki Emma, hak ettiği değeri ve özeni sonunda görmeye başladı. Hem de her anlamda.
Konu gerçekten çok ilgi çekiciydi, karakterler de güzeldi ama ben daha fazlasını istedim. Daha fazla Noah, daha fazla duygu ve daha fazla derinlik...
Bu arada kitapta yetişkin içerik bulunduğunu da söylemeden kaçmayayım.
!!! DİKKAT SPOILER İÇERİR !!!
Adeline’in Peşinde’den beri bitirmekte zorlandığım 2. kitap bu. Öncelikle şunu belirteyim; ASLA Dark Romance karşıtı değilim, aksine çok severim. Ama bu kitap olmamış ya. Kurgu diğer kitapların birleşiminden oluşturulmuş adeta.
İlk başta Aly’yi çok sevmiştim ama sonra yapışkan, aptal aşık moduna girmesi DİREK midemi bulandırdı. Josh’u aslında sevdim ama onun da ne olduğu belli değil. İyi misin kötü mü? Korkak mısın cesur mu? Nesin yani tam olarak? Çok çelişkili geldi bana.
Kitabın arkasında Aly’nin başka takipçisi olduğu yazınca aksiyonlu, karmaşık, karanlık bir şeyler bekledim ama karakterin adı geçtikten sonra 3. sayfada o adamın “yanlışlıkla” öldürülmesi bana aşırı saçma geldi. Bu mu yani sorunlu takipçisi?? Sonra devreye mafyöz şeylerin girmesi iyice tadımı kaçırdı. Tek sevdiğim şey / karakter Fred’di.
Yazar, “Dark Romance” adı altında sırf popülerite kazanmak için diğer tüm kitaplardan bir şey katmaya çalışmış (stalk - maske - mafya - kovalamaca vs.) lâkin üzgünüm ama o da HİÇ OLMAMIŞ.
Genel olarak HİÇ SEVMEDİM. Beklentim aşırı yüksekti ama tırt çıktı, beklentimin fazlasıyla altında kaldı.