Sokaklar boşaldı.
Yağmur, Saygon'daki gibi sıcak değil artık.
Paris soğuk.
Kalbim kadar soğuk.
Bir kadının gölgesi geçiyor camdan,
Ben miyim, yoksa unuttuğum bir başka kadın mı?
Hiçbir şey bilmiyorum.
Tek bildiğim, bu gecenin de geçeceği
Ve sabahın hiçbir şeyi değiştirmeyeceği.
Kelimeler beni terk ediyor,
Tıpkı senin gibi.
Ama boşluk kalıyor,
En sadık sevgili gibi.
Marguerite Duras
Gece yarısı, yıldızlar sustuğunda,
kendi içime doğru yürürüm.
Kimsenin ayak izi yoktur orada,
rüzgâr bile esmeyi unutmuştur.
Bir Tanrı saklanır sanki karanlıkta,
henüz yaratılmamış dünyaları düşleyen.
Ve ben, o karanlığın tam ortasında,
kendi kalbimin vuruşunu dinlerim,
sanki yabancı birinin kapısı çalınıyormuş gibi.
Rainer Maria Rilke