Alper Murat Kirpik
@alpermuratkirpik
Eğitmen Yazar • AI Prodüktör • Seyyah
“Saflığın Çöküşü” & “Acayip Rüyalar Mecmuası”
Founder of @ferdayihayal | @efsunluamca.ai
Modern çağda şeytanın yeni maskeleriKitap Alıntısı
Modern çağda kötülük artık eskisi gibi karşımıza çıkmıyor. Kimse kapımızı çalıp “Ben senin düşmanınım” demiyor. Hiçbir tuzak “tuzak” tabelasıyla gelmiyor. Her şey cazip, parlak, mantıklı ve hatta faydalı gibi görünüyor. Belki de çağımızın en büyük aldanışı bu: Kötülük çirkin görünmüyor artık. Tam tersine, estetik, hızlı, konforlu ve ikna edici.
Eskiden insan şeytanı dışarıda bir varlık gibi hayal ederdi. Karanlıkta bekleyen, günaha çağıran bir figür… Oysa bugün kötülük çok daha sofistike. Daha zeki. Daha psikolojik. Daha içerden konuşuyor. Bu yüzden modern insan çoğu zaman düşmanıyla savaşmıyor bile; onu “kendisi zannediyor”.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne denebilir ki başka...Alıntı
Neonlar gökyüzünü deliyordu. Sanki yıldızlar kovulmuş, yerine insanlar kendi yapay takılarını asmıştı. Kapsül otelin önünde durduğumda, içimde bir yerde, çocukken girdiğim tabutluk korkusu uyandı. Küçük bir kutuda uyumak, büyük bir boşlukta kaybolmaktan daha kolaydı belki de.
Kapsülüm açıldı. İçine girdim. Kapak kapandı. Bir insanın kabuğuna girer gibi, bir makinenin midesine düşer gibi… Tavandaki küçük ekran yandı. Reklamlar akmaya başladı. Daha iyi uyu, daha hızlı uyan, daha az hisset, daha çok tüket…
Gözlerimi kapadım.
Merhametin verdiği özgürlük...Duygu ve Düşünce
Kalp genişledikçe insan hafifler.
Kalp daraldıkça insan ağırlaşır.
Belki de bugün yorgunluğumuzun bir kısmı buradan geliyor. Çok kırgınız. Çok biriktirdik. Çok içimizde tuttuk. Affetmedik ama unutmadık da. Kalbimiz dolu ama merhametle değil; tortuyla dolu.
Merhamet kalbin temizlenmesidir.
Merhamet ettiğinde sadece karşı tarafı değil, kendini de özgürleştirirsin. Çünkü kin taşıyan, aslında yük taşıyordur. Affetmeyen, aslında bağlı kalıyordur. Sürekli geçmişi hatırlayan, aslında o anın esiridir.
Hayatla kavga etmek...Hayata Dair
Bu anlama hâli, birden gelmez. Yavaş yavaş çöker insanın içine. Önce sızı olur. Sonra bir yumuşama. Sonra kabulleniş. Mevlânâ’nın kabullenişi, vazgeçmek değildir. Kabulleniş, hakikatle kavga etmemektir. İnsan kavga ettikçe yorulur. Yoruldukça sertleşir. Sertleştikçe inceliği kaybeder.
Ayrılığın inceliği tam burada ortaya çıkar. İncelik, acının yokluğu değildir. İncelik, acının taşınabilir hâle gelmesidir.
