Önkuzu hey! ... Önkuzu! ...
Önde gider Önkuzu...
Anası 'Dursun' demiş...
Durmaz... gider Önkuzu.
Kuzu yürür... kuzu yürür...
Önde Önkuzu yürür...
Kuzular meledikçe
Gönlüme sızı yürür! ...
Önkuzu hey! ... Önkuzu! ...
Önde gider Önkuzu...
Bu bayrak düşmez yere
Ölmedikçe son kuzu! ...
Dursun adı... Dursun adı...
O gitti, dursun adı.
Dillerde türkü olsun,
Yürekte vursun adı! ...
Kuzular koç olacak,
Toy, düğün, göç... olacak
Bu yıl ki kuzuların
Adları 'öç' olacak! ! !
Yalan kürsüleri yıkıp yerine
Sehpaları kuracağız and olsun!
Haini, soysuzu iki kaşının
Ortasından vuracağız and olsun!
Çaresiyiz kanayan her yaranın,
Birliğini göreceğiz Turan’ın,
Ya da Türk’e yar olmayan dünyanın
Eksenini kıracağız and olsun!
Hastane yolunda doğan bebeğin
Üstüne beyaz kar yağan bebeğin
Kırkı çıktığı gün donan bebeğin
Hesabını soracağız and olsun!
Aldanmadan makamlara, kürklere,
Yoldaş olup saray basan kırklara,
Turan adlı nazlı gelin Türklere,
Yar olunca duracağız and olsun!
Gerçek kılıp ecdatların düşünü,
Geri alıp her bir mezar taşını,
Reziller eğerken rezil başını,
Huzura biz varacağız and olsun!
Bize yalnız dans etmesini, iyi giyinmesini, kur yapmasını ve aşık olmasını bilen gencin lüzumu yoktur. Bize bugün mesleğinde usanmadan çalışacak, yarın hudutta göz kırpmadan ölebilecek genç lazımdır. Hüseyin Nihal Atsız
Yurt ve şeref uğrunda sen seril de toprağa
Varsın hiçbir dudakta anılmasın er adın!
Kan sızarak göğsünden huzuruna varınca
Izdırabı dinecek belki o gün Kür Şad'ın. Hüseyin Nihal Atsız
Gam mı ceylan gözlüler bizlere yar olmasa?
Yeter ki kılıçlarla süngüler yar olmalı.
Rahat yatakta ölmek sanki değil mi tasa?
Savaş ve er meydanı bize mezar olmalı. / YAKARIŞ