Gözde Özdemir
@alphesibia
93 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Usta ve Margarita incelememDuygu ve Düşünce
Bu kitap çılgın bir rüya, son sürat, kontrolsüzce her yöne birden ilerleyen grotesk hikayeler silsilesi.
Romanda Stalin dönemi Moskovası, tüm karanlığı ve renkleriyle capcanlı betimlenirken, spotlar toplumdaki ahlaki yozlaşma, kısıtlayıcı bürokrasi, liyakatsizlik ve ikiyüzlülüğün üzerine çevriliyor. Şeytan (Woland) ve maiyeti, kısa ziyaretleri boyunca şehrin düzenini tepetaklak etmelerine rağmen aslında tuhaf bir denge unsuru oluşturuyorlar; kötülükleri, düzeni ifşa eden bir araca dönüşüyor. Woland'ın vakur ve sofistike varlığı ve bükülmez etik anlayışı, gerçek ahlakın ne olduğunu sorgulatıyor okura.
Bir de Usta ve Margarita var; hikayenin tek kazananları. Margarita, sevgiyi pasif bir erdem değil, aktif ve yıkıcı bir güç olarak temsil ediyor. Tereddütsüz cesareti, zekası ve bağlılığıyla Woland'da bile saygı uyandırmayı başarıyor. Usta ise gerçeği yazabilecek yüreğe sahip ama onu taşıyacak gücü kendinde bulamamış bir yazar; yeteneği ve vicdanı kadar, inkar etmediği korkusu ve geri çekilişiyle, ama Margarita'ya olan teslimiyetini yitirmeden, romanın en kırılgan ve bozulmamış karakteri. Seven sevdiğinin kaderini çeker diyor Woland ama onlara çekilecek değil, huzurlu bir kader bahşediyor.
Geri planda kalmasına rağmen Bezdomnıy da dikkat çekici bir diğer figür. Yanılıyor olma ihtimalini dahi reddeden, ilk hüküm kurbanı Berlioz'un aksine, roman boyunca yanılıyor, saçmalıyor, utanıyor ve öğreniyor. Olayların baştan sona en yakın gözlemcisi olarak, tüm gürültünün içinden sıyrılıp sessizleşebilen ve en önemlisi, yanıldığını fark edip dönüşen tek karakter.
Şeytanın ve iblislerinin, türlü numaralarına rağmen, en iyi olmasa da en doğru ve tutarlı kalanlar olduğu, müthiş sıradışı, aksiyon dolu ve eğlenceli bir toplumsal taşlama okuyoruz bu kitapta.
Usta'nın, eserini ancak
Reklam
Usta ve Margarita'nın Kaderi Tayin EdildiKitap Alıntısı
Kötülük olmasa senin iyiliğin ne işe yarardı ve gölgeler kaybolsa dünya nasıl görünürdü? Gölgeler nesnelerden ve insanlardan ötürü oluşur ne de olsa. İşte kılıcımın gölgesi. Ama ağaçların ve canlı varlıkların da gölgeleri olur. Saf ışığın tadını çıkarma fantezin yüzünden, üzerindeki bütün ağaçları ve canlıları söküp atarak bütün yerküreyi çırçıplak bırakmak mı istiyorsun yoksa? Aptalın tekisin.
Mutlu Prens incelememDuygu ve Düşünce
Kendinden başkasını görmemeleriyle mutluluk bulan insanların türlü türlü sonlarına dair parodiler anlatıyor Oscar Wilde, Mutlu Prens'te.
Kitap 5 kısa hikayeden oluşuyor. Ama bu hikayelerin kahramanları insan değil; bir heykel, bir havai fişek, bir dev, bir gül ve bir su sıçanı. Bu kör göze parmak bencillikleriyle dikkat çeken kahramanlar bazen pişmanlıkla bir uyanış yaşıyorlar, bazen kibirlerinin konforlu alanından dışarısını yok saymaya devam ediyorlar. Ama okuyucunun aldığı mesaj çok net: empati erdemdir; en çok da bencilleri kızdırır. Zaten kitabın son hikayesi, hikaye karakterinin "Ana fikri olan hikayeler anlatmak, son derece tehlikelidir" sözleri ve hikaye anlatıcısı olarak Oscar Wilde’ın sahneye çıkıp bunu açıkça onaylamasıyla bitiyor.
Bu hikayelerin bir de, masalsı bir dille yumuşatılmış, çok bağırmayan ama sert ve karanlık bir yönü de var: İyilik yücedir ama alkış almaz ve sahibini tüketir. Toplum bu tükenişe seyirci kalır ve onu zayıflık olarak görür. İyilik adeta bu dünyada yaşanamayacak bir idealdir. Sadece Tanrı değer verir kendinden verenlere. Bu sebeple, kibir dünyevi bir mutluluk sağlasa da, hikâyeler kitap boyunca ilahi mutluluğun erdemden geçtiğini fısıldar.
Oscar Wilde, daha genç yaşında yazdığı bu hikayelerinde, toplumun iki yüzlü ahlak anlayışına iğneleyici bir dille saldırırken, kendisinin de çok sonraları ahlaksızlıkla suçlanacağını, itibarının ve hayatının yok edileceğini sezmiş gibidir.
Her farklı yaştaki okurda farklı yankılar bulabilecek zamansız, keyifli ve sade bir derleme. İyi okumalar dilerim.
Reklam