Gerçekten de pek çok insan mutsuzluk, sıkıntı yada amaçsızlık gibi hislere otomatik tepkiler vererek, "Gelecekte beni bekleyen ne tür güzellikler var?" sorusuyla zihinlerini içinde bulundukları andan uzaklaştırmaya çalışıyor. Bu durumda geleceğe dair "umut" aslında şimdiki zamanı öldürüyor.
Yepyeni bir dünyayı aydınlatan şimşeklerden farksız aforizmalarından birinde Nietzsche şöyle der: "Hata korkaklıktır!" Yani bir başka deyişle, gerçeği görmememizin nedeni, yeterince kitap okumamış olmamız ya da yeterli akademik eğitime sahip olmamamız değil de yeterince cesur olmamamızdır.
Cesaretin zıddı korkaklıktan ziyade cesaret eksikliğidir. Herhangi bir kişiyi korkak olarak nitelendirmek, onun tembel olduğunu söylemekten daha fazla anlam taşımaz: Bize basit bir şekilde önemli bir potansiyelin ortaya çıkarılamadığını ya da bloke edildiğini gösterir. Yaşadığımız çağın sorununu anlamaya çabalarken cesaretin karşıtı robotsu uymacılıktır.