eyyub
@altikirkbes
bi radyo dinleyicisi
bizim göbəyimiz belə kəsilib
qəmə bürünmüşük bələkdən qabaq
anamız qorxudub, hər ağlayanda
cini tanımışıq mələkdən qabaq
torpaqdan duymadıq gülün ətrini
dostdan uca tutduğ yadın xətrini
od oğlu, bilmədik odun qədrini
söndü ocağımız küləkdən qabaq
bu da bir ömürdü, axırı yoxdu
papağı gedənin abırı yoxdu
a bala fələyin taqsırı yoxdu
biz elə beləydik, fələkdən qabaq.
bir şeylerden kaçar gibisin soluk soluğa ama hiç bir şey anlatmayacağına
yemin etmiş gibi sakinsin,
gitmek istediğin belli bir yer yok ama
kalmak istemediğinden artık eminsin
sadece biraz olsun her kesin ve her şeyin susmasını istemişsin
kendini duyabilmek için
etrafa bakıyorum ve kafası olmayan yüzlerce hatta milyarlarca beden görüyorum. ve ben bunlara tahammül edemiyorum