eyyub
@altikirkbes
bi radyo dinleyicisi
məhbusu olduğum səfalətdən qaçırdım. küçələrdə müəyyən bir məqsədim olmadan, təsadüfi gedir; pul və şəhvət arxasında qaçan, o tamahkar sifətli kütlənin arasından rahat, vecsiz keçirdim. onları görməyə ehtiyacım yox idi, biri o birinin eynisi idi
Reklam
haray kim, nə dilim var, nə dil anlayanım,
əgərçi ney kimi cismim fəğan ilən doludur.
iyi hayatın, bilgi tarafından yönetilen sevgiden meydana geldiğini söylediğim zaman beni harekete getiren istek mümkün olduğu kadar böyle bir hayat yaşamak, başkalarının da böyle yaşamasını görmek isteğiydi: beyanın mantıksal içeriği, bu şekilde yaşayan insanların bulunduğu bir toplulukta, daha az sevgi ve bilgi olan bir topluluktan, isteklerin daha çok gerçekleştirileceğidir.
"yalnız qoca Bencamin uzun illərin hər bir təfərrüatını yaxşı xatırlayırdı. və bilirdi ki, işlər həmişə eyni qayda ilə gedib ‐ nə çox yaxşı olub, nə də çox pis. aclıq, məhrumiyyət, ümidsizliklər biri‐birini əvəzləyib. Bencamin deyirdi ki, bu həyatın dəyişməz qanunudur.”
əlimi uzatdım sevincə sarı,
gördüm, yox,
arada kədər dayanıb.
atamı səslədim, köməyə gəlsin,
gördüm, yox,
arada qəbir dayanıb.
üz tutub gedirdim Allaha tərəf,
gördüm, yox,
arada ömür dayanıb.
Reklam