«Zikrullah kalbi diri tutar ve yumuşatır. Kalp, zikirden uzaklaşınca nefsin harâreti altında kalır, şehvet ateşleriyle kurur, katılaşır, diğer uzuvları ibadet edemez hale getirir, kaskatı yapar. Eğer bu halinde devam ederse kuru bir ağaç gibi, taş gibi kesilip ateşte yanmaktan başka bir işe yaramaz. Bu duruma düşmekten Allah'a sığınırız.» M. Sâmi Efendi
Nefisle cihad en büyük cihaddır. Çünkü o, ardı arkası kesilmeyen ve ölünceye kadar devam eden bir mücadeledir. Düşmanla mücadele, muayyen bir vakitte olup biter. Nefisle cihâd ise her zaman olacaktır. Nefisle cihad, hem zikirle, hem teslîmiyetle, hem ibadetle, hem de Kur'ân ve Sünnet'in ahkâmını hayatın her safhasında yaşamakla mümkün olur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Hakiki mânâda İslâm'a girebilmek, nefs-i emmâreyi bertaraf etmeye ve ilâhî emirlere tabi olmaya bağlıdır. Binâenaleyh, nefs-i mutmainne'ye ermeden evvel, yalnız kalbi tasdik ile meydana gelen İslam'a, İslâm-ı mecâzî derler. Nefs, mutmainne makâmina erdikten sonra olan îmâna da, îmân-ı hakîkî denir." M. Sâmi Efendi
"Bedenî hastalıklardan şifâyâb olmak için bir tabîbin teşhis ve tedavisine ihtiyaç olduğu gibi; kibir, haset, dünya sevgisi gibi kalbî hastalıkların tedavisi için de bir mânevî tabîbin tedavisine daha fazla ihtiyaç olduğu hakikatinden gaflet edilmemelidir."
"İnsan bedeni, türābīdir, toprağa mensuptur. Yemek içmek, uyumak ve şehvet gibi işler îtibarıyla diğer mahlûkât ile aynıdır. Ama rüh itibarıyla da nûrânîdir, Allah'a mensuptur. İnsanda nefsânî arzular galip olursa, Allah'tan uzaklaşır, rûh âlemi incelik, zarafet ve derinliğini kaybeder, kalp kararır... Fakat insanda rûhânî hayat galip olursa, Allah'a yaklaşır, kalbi de, bedeni de nurlanır.
Kalb-i selimin üç alâmeti vardır:
1) Hiç kimseye eziyet etmemek,
2) Hiç kimseden incinmemek,
3) Bir kimseye iyilik yaptığında ondan bir karşılık ve mükafat beklememek.