Shakespeare’e göre, bu hiç bitmeyen oyunda roller, kılıklar ve oyuncular değişse de, oyun hep önceden yazılmış ve tekrar edilmeye hazır olarak oradadır.
Efendiler gibi yaşadı ve ağzından çıkanı hakikate
Üstün tutup, hafızasını kendi yalanıyla kandırarak
Günaha bulayan biri gibi, yalanla hakikati
Yer değiştirip, kendini gerçekten dük olduğuna inandırdı.