Gündelik yaşam, yeterince yıpratıcıydı. Gelecek günbatımıydı, geçmişse arkada bırakılması gereken bir şey. Arkada bırakamıyorsan, eh, en azından bir tekmede yana savurabilirdin. İster kölelik yaşamı, isterse özgür yaşam- her gün bir sınav, bir duruşmaydı. Aynı anda hem çözüm hem de sorun olduğun bir dünyada neye güvenebilirdin ki?