“Bazen boşluktaymışım gibi hissediyorum. Hissiz, solgun, ruhsuz düşüncelerim içimden çekip alınmış gibi... Sesini duyunca yüzüme kan, aklıma başım geliyor. Çabala diyorum daha fazla çabala. Bitecek bir gün her şey, bu şehirde her zaman tek bir bulutsun ama olursun bir gün onun yanında her şey, daha da çabala, çok çabala varacaksın bir gün bitiş noktasına. O bitiş ya benim sonum olacak ya seninle her şeyin başlangıcı. Ya benim ruhum tavana asılmış intihar ipinde olacak ya da seninle ölümsüzlüğü bulmuş; içi dolu dolu, kahkahası şen bir çocuk.”