Saramago’nun birçok kitabını okudum, yine aynı muziplikle yazılmış bir kitap. Yazarın yazım tekniği aralarda çok fazla noktalama işareti kullanmamış olması imzası gibi birşey zaten. Ayrıca, Tanrı ve Kabil in iki insan şeklinde konuşmaları birbirlerine laf sokmaları beni güldürdü, bir yandan da Saramagonun dini inancına bir ayna oldu. İsaya göre İncil kitabında da Tanrının insansılaştırılması vardı, bu yönden benzer kitaplar. Ayrıca Saramagonun neden başının beladan kurtulmadığının da bir kanıtı. Din halkların afyonudur zira:)