Ali Tepe
@alytepe
..yaralarımızı birbirimize gösterecek kadar, soyunmadık henüz birbirimizin yanında..
Şu anda okuduğu kitap
hayvanların insanlaşması ne acı.. kendilerini sömüren insanlara başkaldırıp, çiftliğin yönetimini ele geçiren hayvanların amacı, eşitlikçi bir topluluk oluşturmaktır.. ama devrimi gerçekleştirenlerin, zamanla diktatörlük kurmalarını içim burkularak okudum.. Stalin’e ince atıflarda bulunan yazar, yergi türünü bambaşka boyutlara taşımış böylelikle.. özellikle son bölümde masa başındaki, insanların ve hayvanların ayrıştırılamaması başlı başına bir olaydı benim için ..
.. insandan çok bir maymuna benzeyen, kolları eğri, girintili burnu, sırtı kambur tek gözü bir yumrunun altında kaybolmuş, kızıl saçlı Quasimodo ile geçmişiyle ilgili tek bağı boynundaki muskasının içinde saklı patik olan Esmeralda’nın merkezinde gelişen olaylar.. çirkinliğin en dibiyle, güzelliğin en tazeliğinin karşılaşma anları, ikisinde de derin izler bırakıyor.. geçmişin büyük oyunu ise; bu iki zıtlığın zamanında aynı kundakta nefes almalarıdır.. yazarın mekan tasvirleri, o zamanın Paris’ini tamamiyle gözünüzün önüne getiriyor okurken.. keçisi Djali ile gösteriler yapıp, dans eden Esmeralda, zangoç kambur, rahip ve tiyatro oyunu yazarının arasında, uzak bir sevdaya da tutulur.. Fare kapanında yaşamının en büyük kaybının yasını tutan, bir zamanların güzeller güzeli münzevi kadın Gudule’nin bekleyişi kadar da yaşam yorgunluğu veren bir kitaptı.. olay örgülerinin birbirine bağlanışı, günümüzden geçmişe geçişleri ve son bölüme resmedilmiş düğün fotoğrafı, sahiden de olağanüstüydü..
Anna’nın tercihlerinin hala tartışılıyor olması, edebi büyüklüğün bariz göstergesi bence.. yazarın aşk, ölüm, din, toplum üzerine düşünceleri yaşamın kendisinden daha gerçekçi geldi bana.. Anna’nın özellikle sosyetede istenmeyen kadın haline gelmesi, vazgeçtikleri, umutları, değişken yapısı, içindeki yeni hayatın sesini dinlemesi, baş döndürücü zamanlara götürdü beni.. kocası Aleksey’in tutumları, Vronskiy’in sevdalı ve sevgiden uzaklaşma anları, Kiti’nin çıkmazlardan geri dönüp nefes aldığı halleri ve Levin’in sonsuz bir zamanda kendini bir kabarcık gibi gördüğü durumları okurken, yazarın dehasına tekrar tekrar hayran kaldım.. ve bence Levin üzerinden Tolstoy kendi iç dünyasındaki çalkantıları da anlatıyor okuyucuya.. neden burdayız?.. niçin sevdiğimiz insanlar var, sevmediklerimizi neden sevmiyoruz?.. sorular çok, düşünmek için şimdiki yaşımız belki de hala olgunluğa erişmemiştir..
