"Baran, Maya başarıyor mu?" Bütün hayatım buna bağlıymış gibi soludum. Göğsümde şiddetlenen nefes bir kez daha onu bırakacak olmanın acısıyla şiddetlendi. Vücut hareketlerimi gizlediği için üzerimdeki deri cekete minnet ettim.
"Gecenin Hikayesi'nin kaybedenlere bir armağan, benim deyişimle tokat olduğunu biliyor muydun?" Başını ağacın gövdesine yaslarken gözlerini ardına kadar açmıştı. Kendimi serbest bırakıp sesine konsantre olmayı denedim.
"Hiçbir zaman satışa sunulmadı. Sadece birilerine gönderildi. Bir gün kapıyı açtım ve oradaydı. Beni arıyormuş gibi. İhtiyacım olduğunu bilirmiş gibi."
"Kitaplar yazarların hafifletilmiş zehirleridir. Kahveye süt karıştırmak gibi mesela; içkiye meyve suyu karıştırmak, belki sigarayı ağızlık takarak içmek ya da korunarak seks yapmak gibi."
"İntihar etmek istersen kurtaracaklar mesela çünkü onlar herkesi kendi öldürmek isteyecek. Yaşamak koyacaklar bunun adını, sen ne demek olduğunu belki de hiç bilemeyeceksin."
"Herkes alıp başını gitmek isteyecek, sen sadece onu bırakıp... Her şeyi kendi içinde yaşamayı öğrendiğin zamanlar olacak. İçinden seveceksin mesela... En güzeli o olacak. Ve içinden ağlayacaksın, biliyorsun; dinleri ayırabilirsin, dilleri ayırabilirsin, renkleri ayırabilirsin ama bütün insanlar aynı dilde ağlar. Aynı dilde çekeriz acımızı, bundan kaçamazsın."