Buen Caminooo:)
Şükürler olsun bitti. Sanki o uzun yolu bizzat ben yürümüş ve bitirmişim gibi yorgun, mutlu ve umutluyum. Yazar Nero, sonunu bu kadar “anlamlı” ve “güsel” bağlamasaydı, kitap çok sıkıcı amaan okumayın derdim. (Ne haddime okursanız okuyun bennem:) wqjfjf) Baş roldeki karakterimiz Çiğdem, arkadaşı Ogo ile beraber, Porto’dan İspanya’ya yani Camino’ya yürümeye karar verir. Amaçları tabiki dünyanın sonu diye anılan meşhur Finisterra’ya ulaşmaktır. Aslında orası insanlar için bi çeşit kişisel gelişim yoludur ya da Nirvana’ya ulaşmak gibi bir şeydir:) Yol, onları eğitir. Her telden insanla karşılaşırlar. Bu yola çıkanların her birinin farklı sebepleri vardır; kimi hacı olmak ister, kimi aşk acısını unutmak ister, kimi arkadaşına eşlik için oradadır, kiminin gidecek yeri yoktur vs vs. Derken baş rolümüz Ç. nin ise bu yolda çok manidar ve enteresan bi sebebi vardır. Ona ulaşacak mı ulaşmayacak mı orasını diyemiyorum fekattt aptalca şeyler de olmadı değil kitapta. Ayyy bi ara bi konu netflixe dönücek sandım, bi dokandı geçti, ayyyyy öhömmmm neyse ama sonuuuuu böle üzümlü kek gibi yapıyor okuyucuyu:) nasıl bağrına basıyor anlatamammm, senin okuman ve bunu hissetmen gerekk 1K okuyucusu:) benden bu Kader:) oku ve sen de güzel duygularla kitaptan ayrılamaaa:))) ama elbet veda ediciğizzz her kipata:) hoşça kalll ev.. hoşça kal sevgili Flanöz ve Flaneur’lar.. hoşça kal asabi kurabiyem.. hoşça kal herkes..
Ve buen Camino dostlar:)
Ah kuzum kaygısızlık bir isim olsaydı o Lubov Andreyevna ,olurdu.Edebiyat
Eski sizin icin nedir ? Kuflenmeye yüz tutmus anilar mi yoksa donup geriye baktiginiz guzel hatiralar mi ? Peki Atalariniz ve onlarin gelenekleri ? Onlar da gecmisin guzel anilari degil midir ? Yoksa bir ayak bagi midir yeniligin onunde duran . Kitabımız biraz bunu irdeliyor ama bunu bir visne bahcesi uzerinden yapiyor. Bu bir çağ çatışması. Fakat kazanan belli . Eski hep bir tarafa itiliyor sizi bilmem ama geleneksellesmis dusuncelerin atıl ve yeniligin onunde ket vuran ayak bağı olarak gorulmesini her zaman kinayacagim zira goruyoruz ki yenilik bize manevi tum duygularin yıkımından ve makinelesmis insan olmamizdan baska bir sey getirmedi . Kitabimizda bu Eski Firs karakteri kitabin sonunda da bir basina satilan evin icin de huzunle kalakaliyor zaten . Kitabimizda buldugu her parayi har vurup harman savuran iki kardes borclarla, için de degerli Visne bahceleri bulunan atalarindan kalma evlerine geri dönüyor, büyük bir cabayla Visne bahcelerinin satılmadan bu borclari nasil kapatacaklarini dusunuyorlar fakat bunu yaparken luks partilerden de geri durmuyorlar aklima Aski Memnu Firdevs hanim geldi lakin bu hirsli bir kadin degil sadece harciyor ve kardesi gamsiz Gayev . Ve tum yuku sirtlanmis kizlari Varya ve Anya ,tum sorunlara onlar huzunlenirken anneleri kafasi guzel dolasiyor ortalarda. Evde rahatsiz edici kibirli hizmetkarlar her seyi nedense cok biliyorlar . Fakat kitapta dikkat cekici iki kisi var Yuksek okul ogrencisi Trofimov ve Lopahin . Ikisinin zekice diyaloglari olmasa kitap cekilecek gibi degil. Trofimov yeniliği savunan gelecek guzel gunlere inanan maddiyata önem vermeyen umutlu biri . Lopahin ise her seyi calisarak basarmis ve ciftligin hizmetkarlarinin oglu ve hirsli biri . Ikisi birbirine cok zit bu sebeple diyaloglari farkli iki bakis acisi sunuyor .
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kafamda Arka Sokaklar müziği eşliğinde :))
Okuduğumu görenlerden “boşa okuma bu defa olmamış”ları duymak yeterince demoralize etmişti ama yine de o bir Ahmet Ümit yani, eksiği bile başka birçok şeyden fazladır.
.
Gelelim Başkomser Nevzat’a. (Beni Beyoğlunun En Güzel Abisi ile nirvanada bırakacak Başkomser Nevzat, orası kesinleşti.)
Bu kitapta biraz daha Başkomser Nevzat’ın kişisel hikayesini okuyoruz. Kızını ve eşini kaybettikten sonraki süreçte yaşadıkları, travma sonrası tedavileri ve bu sürecin başkaları tarafından kullanılması diyebiliriz kısaca. Üstüne atılan bir suçu aydınlatabilmek adına sayfalarca Başkomser Nevzat ile bile çile çekiyoruz, çekiyoruz ve amaan sıkıldım diyip kitabı bırakıp bir süre okumuyoruz; sonra elimize aldığımızda kitap bitiyor.
.
Başkomserim emekli olabilirsin bence de artık!
%98 öfke nöbeti geçiriyorum %2 övüyorum
Her ne kadar seriye devam edeceğim demiş olsam da ne zaman devam ederim hiçbir fikrim yoktu, sadece araya bayağı zaman koyacağımı biliyordum fakat bir gün kitaplığın önüne geçtim, sakin bir şeyler okumak istediğime karar verdim ve elim bir anda bu kitaba gitti. İlk kitabı kasımın sonunda bitirmiştim ve bana göre üzerinden çok da uzun bir zaman geçmeden okumuşum bu kitabı da.
Kitabı okurken pek çok kere "Bu kitap olmasa da olurmuş," dedim doğrusu. İlk kitapla tamamen aynıydı bana kalırsa, hatta o - her ne kadar onu bitirmekte çok daha zorlanmış olsam da - daha iyiydi bence. Bunun da tek bir sebebi var gerçi.
Bu serinin 5 kitap olması bana ilk duyduğumda çok garip gelmişti ama "Yazar beş kitap boyunca ne anlatmış olabilir ki?" diye sorduğumda "Öyle bir kurgusu var ki beş kitap çok normal," diyenler, hatta "Yedi kitap bile olabilirmiş," diyenler oldu. Rica ediyorum abartmayalım. Şu iki kitap gerçekten o kadar boştu ki. İlk kitapta karakterin yaptığı sıradan şeyleri gereksiz derecede ayrıntılı şekilde okuyorduk, bu kitapta da Lina ve Aral'ın tamamen gereksiz o kadar sahnesi var ki. Bir de uzunlar.
Kitapla ilgili en büyük şikayetim de bu. Tamam, sonuçta bu ikisi birbirlerinden hoşlanıyorlar ve ilişkilerinin de gelişmesi gerekiyor ama neden bunun için sürekli olarak bu iki karaktere ayrı sahneler yazılıyor?
Kurguyla ilgili kısacık bir olay mı oldu? Tamam, bu kadar yeterli. Şimdi yirmi sayfa boyunca Lina ve Aral'ın flörtleşmesini okuyacağız. Diğer karakterlerin de olduğu bir sahne mi okuduk? Tamam, bu yeterli. Şimdi Lina'nın milyonuncu kere Aral'a ağlamasını ve Aral'ın da onu milyonuncu kere sakinleştirmesini okuyacağız. Bir gelişme yaşandı ve o yüzden şuraya gidip şunu mu yapmamız gerekiyor? Durun! Önce Aral'ın aynı kelime ve cümlelerle Lina'ya ne kadar aşık olduğunu
Kapağın sebebi olan sayfayı okumak resmen yüzümü deli gibi gülümsetti. O kadar tatlıydı ki. Bir çocuk kitabının 26 yaşında birini bu kadar iyi hissettireceğini hiç düşünmezdim ama gerçekten çok iyi geldi. Sanki böyle ruhuma ilaç oldu gibi. Korkuluk ve Teneke Adamla sıcacık, dostluk ve cesaret dolu, eğlenceli, yeni arkadaşlar edindiğiniz tatlı bir maceraya atılıyorsunuz. Bence keyfini çıkarmaya bakın, yıllar yıllar önce yazılmış bir kitabın içindeki kadın erkek olaylarına bu kadar takılmayın. Doğrusunu çocuğunuza kendiniz anlatırsınız. Biri bir öykü yazmış, hayal gücüyle bambaşka bir dünya yaratmış, acaba canlansa konuşsa nasıl olurdu bile demek aklınıza gelmeyecek şeyleri konuşturup, bir araya getirip dost yapmış amaan çıkın macerayı yaşayın, gülün eğlenin. Her şeyi bu kadar problematik değerlendirmeye değmez.
Yani Aris seni başta sevmedik kusura bakma lütfen
Her araştırıp seçtiğim fantastik seriyi bitirince aynı şeyi diyorum belki ama çok güzeldi.
Her fantastik okumaya çalışan canlının "Amaan sıkılmadın mı artık? Git başka bir şey oku" sözüne maruz kaldığını düşünüyorum.
Daha dün karşılaştım ama her böyle güzel bir seri bitirdikten sonra iyi ki diyorum.
Blythe benim bu seride kendimi en yakın hissettiğim karakterdi. Hisleri,fikirleri,sevdikleriyle birlikte çok uyumlu olduğumuzu düşünüyorum.
Daha güzel bir son tabi ki yapılabilirdi Blythe ya da Aris her şeyi daha bomba bir olayla öğrenebilirdi. Ama yine de sonun kitabı kötü yaptığını düşünmüyorum aksine bence çok gerçekçiydi. Kader gerçekten olsaydı kesinlikle böyle davranırdı ona eminim.
Normalde serilerin başka ana karakterle devam etmesini sevmem ama bu seride buna ihtiyaç vardı. İlk kitaba bayılmamıştım doğrusu ama genel olarak bakınca gayet eğlenceli bir seriydi.