Dünyanın en çok satan Şaman kitabı yazdığı için gerçekten bir Şaman kitabı bekliyorsunuz. Derin bilgiler,spiritüel öğretiler vs ama karşınıza çıka çıka basit bir kişisel gelişim kitabı çıkıyor. hızlı okuma teknikleri ile göz gezdirerek okuduğum bir kitap oldu bazı sayfalar evet ilgimi çekti bazı egzersizler hoşuma gitti şöyle diyeyim tamamen kitabı gömmek de istemiyorum kişisel gelişim alanında kitap okumamış yeni yeni bu alana merak sarmış kişilerin hoşuna gideceğini düşünüyorum.
Bu kaynak bende puzzle'ın eksik bir parçasını tamamladı, puzzle için bu küçük ya da önemsiz bir parça gibi görünebilir ama işte o olmadan tamamlanmaz ve bir sonraki aşamaya geçemezsiniz.
Ben de öncesi sonrası diyebileceğim bir etki yarattı bu kişisel bir durumdur her insanın ruhsal yolculuğu kendine özeldir ve tabii ki zamanın ruhu ve kalitesi ile de ilgilidir.
Eğer kıramadığınız döngüler varsa bu kitabı tavsiye ederim.
Bu kitapta emeği geçen herkese teşekkür ederim.
Bir gün kendimi yeterli donanıma sahip hissettiğimde, bütün bu kaynakları ve daima yazdığım ama nice güzel ruhlarla buluşmak için vaktini bekleyen notlarımı kendi yolculuğumla gözlemlerimle-tecrübelerimle astrolog kimliğimle sentezleyip doğum haritamdaki yaralı şifacı misyonumu da gerçekleştirip dönüştürdüğüm bir kaynak-kaynaklar haline getireceğim Biiznillah.
Reklam
Birlikçi, benim için sadece serinin final kitabı değil, aynı zamanda altı kitap boyunca biriken bütün soruların cevap bulduğu bir veda kitabı oldu. Açıkçası kitaba başlarken aklımda romantizmden çok cevaplanmasını beklediğim onlarca soru vardı. Birlik gerçekten tamamen çökertilecek miydi? Gölge Adam'ın hikâyesi nasıl tamamlanacaktı? Lyla sonunda ailesine kavuşabilecek miydi? Ve bunca acının ardından bu karakterler gerçekten huzuru bulabilecek miydi?
Neyse ki kitap bu konuda beni hayal kırıklığına uğratmadı. Seri boyunca kafamı kurcalayan neredeyse tüm soruların cevabını alabildim. Hatta son sayfalara kadar yeni sırların ortaya çıkmaya devam etmesi beni sürekli okumaya itti. Kitabı elimden bırakmak istemedim diyebilirim.
RuNyx'in yazım tarzıyla aram her zaman çok güçlü olmadı. Bazen olayları dışarıdan anlatan bölümler yerine karakterlerin doğrudan kendi ağızlarından anlattıkları kısımları daha çok seviyorum. Bu kitapta da aynı şeyi hissettim. Ama iş karakterlere gelince durum değişiyor. Çünkü yazarın yarattığı karakterler gerçekten unutulacak gibi değil.
Bu kitapta en çok hoşuma giden şeylerden biri kızlarımızın yaşadıkları onca şeye rağmen güçlü kalabilmeleriydi. Hepsi farklı yaralar taşıyor ama hiçbirinin sadece yaşadığı travmalardan ibaret olmaması çok değerliydi. Erkek karakterlerin ise sevdikleri kadınlar için neleri göze alabildiğini okumak hem duygusal hem de etkileyiciydi.
Zephyr yine kitabın yıldızıydı benim gözümde. O kadar karanlık, acı ve travma dolu bir dünyanın içinde rengârenk kalabilmesi çok güzeldi. Özellikle insanlara taktığı isimler ve o enerjisi yüzümü sürekli gülümsetti. Alpha ve Zephyr ikilisi zaten seri boyunca favorilerim arasındaydı ve finalde onları tekrar okumak çok keyifliydi.
Dante ise benim için her zaman ayrı bir yerde olacak. Güçlü,
Savaşçı Tanrıça’nın Yolu – Heatherash Amara
Kadınlar için yazılmış, kadın bir yazar tarafından kaleme alınmış ve yine kadın bir çevirmen tarafından aktarılmış bir kitap. Buna rağmen ben özellikle dinlemek istedim. Çünkü Toltek bilgeliğinin cinsiyete bağlı bir öğreti olduğunu düşünmüyorum. Bilgelik evrenseldir; kadın ya da erkek olmasından bağımsız olarak insana hitap eder.
Kitabı dinlerken en çok dikkatimi çeken şey, Don Miguel Ruiz’in sisteminin burada daha geniş bir çerçevede ele alınmış olmasıydı. “Dört Anlaşma”yı okuyanlar için tanıdık bir zemin var; fakat bu kitap o zemini özellikle kadın deneyimi üzerinden derinleştiriyor. İçsel yargılar, utanç, suçluluk, değersizlik algısı ve toplumsal kalıplar üzerine oldukça net bir yüzleşme sunuyor.
Benim için “iyi ki dinledim” dediğim bir kitap oldu. Özellikle Toltek öğretisini daha geniş bir perspektiften görmek açısından besleyiciydi.
Sadece cinsellik konusunun işlendiği bölümler, benim kişisel tabularımı biraz fazla zorladı diyebilirim. Fakat belki de tam olarak bu yüzden değerliydi; insanı rahatsız eden yerler bazen en çok dönüşüm ihtiyacı olan yerler oluyor.
Özetle, her ne kadar kadınlara hitap eden bir çerçevede yazılmış olsa da, Toltek öğretisini anlamak isteyen herkesin okuyabileceği bir kitap. Ben kendi payıma, sistemi daha bütünlüklü görmek adına önemli buldum.
Runyx - Birlikçi
'Henüz tam olarak o noktaya gelmemiş olsa da doğru yönde atılmış büyük bir adım gibi geliyordu.'
Hey gidi hey! Serinin ilk kitabını okuduğum günler aklıma geldi. Sevgili 
N.A. çok iyi hatırlar. Bir bayram günüydü ve bana yemeğe gelecekdi eşiyle birlikte! Aynı anda hem yemek hazırlayıp hem de kitabı okumaya devam etmiştim. Neslihan evime gelir gelmezde kitabı anlatmaya başlamıştım. Ahaha güzel günlerdi. Şimdi geldik serinin son kitabına. Artık aile evimde olmam dışında pek bir fark yok. Seri okuyanlar bilir her kitapta farklı bir çift ele alınıyordu. Her çiftin ortak noktaları, aykırı kaldığı yerler ve sorunları bir örgüt çatısında toplanmış gibiydi. Ayrıca serinin her kitabında kafamızdaki birçok soru cevap bulurken, yeni sorularla kitapların kapağını kapatıyorduk. Bu kitap aklımızda oluşan tüm soruların ve çıkmaza giden tüm yolların cevabı niteliğindeydi. Ayrıca o çiftlere neler olmuştu merak da etmiyor değildim. Hani kitapları çok seversiniz ve karakterler acaba sonrasında neler yaşıyor dersiniz ya! Hah işte bu kitap birazda o kitaptı. Açık konuşmak gerekirse benim için en önemli konu birlik meselesiydi. Ne olmuştu? O şebeke yok edildi mi? Gölge adam ortaya çıktı mı? Lyla artık ailesine kavuşmuş muydu? Lanet olası birlik faaliyetleri durulmuş muydu?
Aklında deli sorular ve hepsinin cevabını da alabildim diyebilirim. Sadece yazarın yazım dilini unutmuşum sanırım. Daha çok karakterlerin ağzımdan anlatımları sevdiğimi itiraf etmeliyim. Gerekli olan yüzleşmelerin gerçekleşmesi ve bunların gerçekçi yazılması çok güzeldi. Kitabı bitirdikten sonra biraz yurt dışındaki Yorumlarına baktım. Evet kabul eksikleri vardı. Lakin onların anlattığı kadar da kötü bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Morana zeki kızıma yapılan bir haksızlık varmış gibi geldi.
N.A. çok iyi hatırlar. Bir bayram günüydü ve bana yemeğe gelecekdi eşiyle birlikte! Aynı anda hem yemek hazırlayıp hem de kitabı okumaya devam etmiştim. Neslihan evime gelir gelmezde kitabı anlatmaya başlamıştım. Ahaha güzel günlerdi. Şimdi geldik serinin son kitabına. Artık aile evimde olmam dışında pek bir fark yok. Seri okuyanlar bilir her kitapta farklı bir çift ele alınıyordu. Her çiftin ortak noktaları, aykırı kaldığı yerler ve sorunları bir örgüt çatısında toplanmış gibiydi. Ayrıca serinin her kitabında kafamızdaki birçok soru cevap bulurken, yeni sorularla kitapların kapağını kapatıyorduk. Bu kitap aklımızda oluşan tüm soruların ve çıkmaza giden tüm yolların cevabı niteliğindeydi. Ayrıca o çiftlere neler olmuştu merak da etmiyor değildim. Hani kitapları çok seversiniz ve karakterler acaba sonrasında neler yaşıyor dersiniz ya! Hah işte bu kitap birazda o kitaptı. Açık konuşmak gerekirse benim için en önemli konu birlik meselesiydi. Ne olmuştu? O şebeke yok edildi mi? Gölge adam ortaya çıktı mı? Lyla artık ailesine kavuşmuş muydu? Lanet olası birlik faaliyetleri durulmuş muydu?
Aklında deli sorular ve hepsinin cevabını da alabildim diyebilirim. Sadece yazarın yazım dilini unutmuşum sanırım. Daha çok karakterlerin ağzımdan anlatımları sevdiğimi itiraf etmeliyim. Gerekli olan yüzleşmelerin gerçekleşmesi ve bunların gerçekçi yazılması çok güzeldi. Kitabı bitirdikten sonra biraz yurt dışındaki Yorumlarına baktım. Evet kabul eksikleri vardı. Lakin onların anlattığı kadar da kötü bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Morana zeki kızıma yapılan bir haksızlık varmış gibi geldi.Bu dünyadan bir Hades ve Persephone'si geçti...2026 Okuma Raporları
Resmen bitdi...Çok duygusal ve galip hissediyorum...
İnferno artık wattpadda da okuyup bitirdiğim, basılı halde de bu gün itibarile bitirdiğim bir seri. Wattpaddan sonra basılı halde de okuduğum bir çok kitap var, bazılarını zamanında wattpadda sevip, basılı halde tekrar okuduğumda sıkılmışlığım da var, aksine yine ilk zamanki heyecanla severek okumuşluğum da. İnferno tamamile ikincine ait. 3 kitap boyunca hep bir sonraki sayfanı, olayı, kim ne yapacak diye merak ederek okudum, halbuki aslında gidişatı biliyordum, sadece basılı halde tekrar okuduğumda daha detaylı okudum. Yine Demir Karadağa aşık oldum, asla fikrimi değiştirmedim, mesela bu zamana kadar egonun yakıştığı, en "Ego man and green flag gri erkek" Demir Karadağdır benim için. Helen Saralı benim için Hadesin tanrıçası, kızıl afeti Persephone'si olarak kalacak. Alini cimcime olarak, Ensarı yaralı ve gizemli, Yalını sadakati ile mukayese edilmez adam olması, Halitin Helene hem koruma, hem de arkadaş olmasını, Nikolası sadece "Really really şerefsiz" olması ile hatırlayacağım.
3.kitap da hem akıcıydı, hem merak uyandırıcıydı, aksiyon sahneleri bol-boldu, karakterler arası çekimler yine buram-buram hissediliyordu, olayların gidişatında asla boş yapılmamış, "Bu sahne olmasa da, olurdu", "Eee bu sahneye ne gerek vardı, gidişata hiçbir etkisi yok", gibi şübheye düşmedim, her olayın bir nedeni ve başka bir olaya bağlanması vardı. Ve tabi ki, karakter gelişimleri de güzel yansıtılmışdı, Alini, Ensarı, Demiri bu kitapta daha gelişmiş, kendilerinin yanlışlarını görüp aydınlandıklarını görüyoruz. Demirin psikoloqla seansını, Demirle Alinin geçmişini, Demirin aslında 5 yıldır, bir yerde hep Persephone'sini beklediğini öğrenmek çok huzurlu ve duygusal hissettirdi. Belki de, final kitabı olduğu için bazı komik, hatta
Reklam
Reklam