kimsenin anımsamadığı ve dönmediği bir yerdeyim. Bu yüzden kendini yorma. Nasıl olsa bu satırları okudukça kimin yazdığını unutacaksın. Sen mi, ben mi ? Ne fark eder? Hiçbir şeyin fark etmediğini öğreneceksin.
Reklam
Bu cümle yazmayı öğrendiğimin kanıtıdır.
Bu cümleyse okumaya devam ettiğinin kanıtı.
Birlikte iki kanıtı olan bir suç işleyeceğiz.
Bir hayata son vereceğiz.
Gidersem istikbalimi kaybedecektim, durursam da aklımı..
Odamda beni kitaplarım bekler.
Bu yegâne tesellidir..
Fakat sevgili bir vücutta bulunmayan bir şeyi kendisinde taşımaya tahammül etmeyerek onu koparıp atabilmek, işte adaşım, yalnız bu sevmektir.
Reklam