Allah de kızım. Ve gökyüzüne bak. Özgürlüğe bak. Şu yaratılanlara bak. Çıplak ayaklarınla bas toprağa. İnsanların anlattıklarından kurtul, gerçeğin peşinden koş.
Kabul, kolaylıktır aslında öğrendim sonra. Direnç, savaş demektir, çatışma demektir. Yıkıcıyı yok edicidir. Ama kabul öyle değil. Gördüm ki kader, kabul edenden yana. Kabulde Allah'a emanet olmak var çünkü. Onun yazdığına sığınmak var. Elbet kolaylaştırdı hayat böyle olunca...
Kaldırımda çiçek olsam açar mıydım diye düşündüm. Siz olsaydınız açar mıydınız? Birinin sizi görüp, eğilip koklama ihtimaliniz mi daha fazla , üzerinize basılıp çiğnenme ihtimaliniz mi? Yoksa koparılıp bir sevgilinin günlüğünde kurutulma ihtimaliniz mi?