"...Belki bir kişiyle başlıyordur. Güvendiğin biriyle. Onun için zırhının bir parçasını çıkarırsın; seni irkiltse de ışığın içeri girmesine izin verirsin. Belki de yumuşak ve güçlü olmayı böyle öğrenirsin, korku ve belirsizlik içinde olsan bile. Bir insan, bir parça zırh."
"Suya battığımızda ayaklarımızın altında zemini, dibi hissetmek iyi gelebilir, çünkü kendimizi tekrar yukarı itebileceğimizi biliriz. Fakat hayatınızdaki zemini hissedemiyorsanız, korku fazla gelebilir. O yüzden dibe vurmak iyi bir şeydir."
"Şıp. Yüzüme gözyaşı damladı. Yakacak denli sıcaktı. O sırada kalbimin ortasında bir şey sanki patladı. Bana tuhaf bir hal geldi. Hayır, bana gelmedi, benden çıktı. Vücudumun bir yerlerinde kurulan set patladı. İçimde bir şeyler sonsuza dek kırıldı.
'Hissedebiliyorum.' diye fısıldadım Bunun adının üzüntü mü sevinç mi yalnızlık mı acı mı korku mu zevk mi olduğunu bilemiyorum. Sadece bir şey hissetmiştim o kadar. Öğürdüm. İçimden atmak istediğim bir bulantı meydana geldi. Ama bunun muhteşem bir tecrübe olduğunu düşündüm. Birden üzerime dayanılmaz bir uyku çöktü. Usulca gözlerim kapandı. Ağlayan Gon görüş alanından çıkıp gitmişti.
Sonunda insan olmuştum. Ve artık o anda dünya benden uzaklaşıp gidiyordu.
Aslında, benim hikayem buraya kadar."