"İnsanları adalete boyun eğdirmenin mümkün olduğu gerçeği, onları şiddete de boyun eğdirmenin mümkün olduğu gerçeği, onları şiddete de boyun eğdirmenin mümkün olduğu anlamına gelmez."
Ama onu -ruhunu sarsan sıkıntılar ve fırtınalar olmasa da- ölümcül bir huzur eziyordu. Bu ruh haline düş diyordu, ot gibi yaşamak diyordu, ama hayat demiyordu.
Neden anlaşılmayan ve paylaşılmayan bir acıyla kendini aşağılıyordu? Nedenmiş! Amma da gülünçsünüz! Âşıklara sorun. Körlük! İşte onları haklı çıkarmak için söylenebilecek tek şey budur!