Artık hiç bir şey hissetmiyorum. Ne güven ne güvensizlik ne önem ne de önemsizlik, endişe, acı, sevgi, nefret hiç bir şey! Boş bom boş aklım, zihnim, karmaşık olan hislerim gitmiş. Bütün emeklerim hiç olmuş. Hiç! Ne umudum kaldı bağlanacak ne de hayalim kaldı kuracak! Ne türküler ne şarkılar ne de şiirler kalmadı. Hayaller yok! Resimler yok! Renkler yok! Acı içinde can vermek böyle olsa gerek. Yok olmuş duygular beni yaşamdan ayırmış gibi artık ben yokmuşum ve kalbimde yok olmuş ve zihnimde kaybolmuş. Yok! Yok! Yok!