"Sanırım hepinizde bende olmayan bir yetenek var," dedim ona bakmadan.
"Neymiş o."
Duvarlara ve sözcüklere bakarak öne doğru birkaç adım attım. "Duygularınızı nasıl ifade edeceğinizi ve bunları diğer insanlarla nasıl paylasacağınızı biliyor gibisiniz.”
Sayfa 117 - Aj - Sam
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Babam bunu uzun odaklı bir lensle çekmişti ve yüzümdeki her ayrıntı görülebiliyordu. Dalmadan saniyeler önce blogun
üzerinde pozisyonumu almış duruyordum ve yüzücü gözlüğüm örtse de gözlerim net bir şekilde görülebiliyordu. Bu fotoğrafta
bu kadar hoşuma giden şeyin ne olduğunu tarif edecek tek bir sözcük bulmaya çalışırken uzun uzun fotoğrafa baktım. Güçlü görünüyordum. Kararlı görünüyordum. Duyguları ne zaman incinse karanlığa saklanan biri gibi değil de, düşüncelerini açikça söyleyen bir kız gibi.
Sayfa 44 - Sam
Hayır değilsin.
Buna rağmen zihnimin karanlık köşelerinde gizlenen tek bir düsünceyi duyabiliyordum. Diğerleri kadar saldırgan değildi ama bambaşka bir biçimde korkutucuydu çünkü bu düşünce asla yok olmuyordu. Beni en çok korkutan düşünce buydu.
Ya deliysem?
Sayfa 14 - Sam
Eason Maxwell neden gerçek değil ?
Kalabalık coşkuyla gülüşüp ayağa kalktı ve herkes bakışlarını Bree’ye çevirdi. Tıpkı olmasi gerektiği gibi.
Müziği yaratan kişi ben olabilirdim.
Ama gösterimizin yıldızı daima Bree olacaktı.
Son sayfa
