Kendimize kabul ettirmemiz gereken en önemli şey önemli olmadığımızdı, ukalalık taslamamamız gerektiğiydi; kendimizi dünyadaki baska hiç kimseden üstün görmemeliydik.
Montag binlerce yüzün bahçelere, arka sokaklara ve gökyüzüne baktığını hayal etti, perdelerin gizlediği o yüzler solgundu, gecenin karşısında ürkmüş yüzlerdi, elektrikli mağaralardan dışarıya göz atan gri hayvanlar gibiydiler... o yüzler renksiz gri gözlere, gri dillere ve çehrenin uyuşmuş etinden dışarıya bakan gri düşüncelere sahipti.