"Uysal insanların korkunç öfkesi böyle oldu. Kızgınlıkları çağlara, gelecek bin yıllaraydı. Kıskanç tanrılara, kutsal hançerlere. Dört imparatorluğa, dört kasta, ırklara, soya, soyguncu müneccimlere, zalim hükümdarlara.
Öfkeleri ölüme karşıydı. Prangalara karşı. Maninin zincirlerine karşı."
"İnancın ne olursa olsun. En katı dindarlarda bile kuşkunun izi vardır; en koyu inançsızlıkta ise itiraf edilmemiş bir umut yaşar. Öbür dünyaya karşı, insanlar sadece rollerini oynar, ortak inançları bedenlerindeki yorgunlukta yazılıdır."