Anıl Doğancı
@anildoganci1
Şu anda okuduğu kitap
Mustafa Kemal, Hamidiye Çarşısı’nda yürürlerken Lütfi’nin altına çizme giyilmesi gereken bir pantolon giydiğini ama ayağında çizme yerine kundura olduğunu gördü. Nedenini sorduğunda acı bir itirafla karşılaştı:
“Hakikat gördüğün gibidir Kemal, bundan başka pantolonum yok."
Osmanlı Ordusu adına Havran’daki isyanı bastırmakla görevli olan yüzbaşı, kendisine ikinci bir pantolon alamayacak durumdaydı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Mustafa Kemal, çocukluğu esnasında yaşadıkları nedeniyle ailesi tarafından hayata eksiksiz şekilde hazırlanma imkânı bulamadı. Bunda babasını erken yaşta kaybetmesinin etkisi çok büyüktü. Hatta askeri okula gitme fikri bile ailesinin değil, bizzat kendisinindi. Mahallede üzerinde güzel üniformasıyla gördüğü askeri bir öğrenciden çok etkilenmiş ve subay olmaya karar vermişti.
Sizler, yani yeni Türkiye'nin genç evlatları, yorulsanız bile beni takip edeceksiniz. Dinlenmemek üzere yürümeye karar verenler, asla ve asla yorulmazlar. Türk gençliği amaca, bizim yüksek idealimize, durmadan, yorulmadan yürüyecektir.
Sözdeki hitap, yani "Atam" onun hiç sevmediği türdendir. Bir defasında, "Bana Atam diyeceklerini bilseydim bu soy ismi almazdım." bile demiştir.
İnsanları endişelendiren, üzüntüye boğan günahkar olmaları değil, başkalarının kendilerinden daha iyi, daha masum olma ihtimaliydi.
