insan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür.
18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar.20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar
25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder.
ve insan 25 yaşında ölür,75 yaşında gömülür
Anlamak istiyorsa biri seni
Hüzünlü duruşundan anlar
Çığlık çığlık susuşundan anlar
Gözlerinden yaşlar akmasına gerek yokki
Mahsun oluşundan bile anlar
Eğer sağırsa yüreği
İşte ozaman fazla yorma kendini
Hâlden anlamayan değerini bilmeyen
Belki kıymetini zamansız gidişinden anlar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İyi geceler1000Kitap
Biten hiçbir dizinin tekrarı eski tadı vermez. Aslında konu dizi değil; bazı insanlar, bazı anlar ve bazı hikâyeler de geri dönse bile eskisi gibi olmaz.
Hayat her zaman düz bir çizgide ilerlemez. Bazen bizi en çok sınadığı, yolları en dolambaçlı hale getirdiği anlar, aslında en derindeki gerçeği bulmamız içindir dılemın.Bugün aramıza giren o mesafeler, birbirimize geç kalmışlığımızın cezası değil; sabrımızın, sevgimizin ve birbirimize duyduğumuz saygının en asil kanıtıdır.
Şu an her şey imkansız, yollar kapalı ve gökyüzü gri görünebilir. Ama unutma ki, en koyu gecenin bile sabaha teslim olmaktan başka çaresi yoktur.
Bugün durduğumuz yer, hikayemizin sonu değil; sadece zorunlu bir mola. Biz bu mesafeyi birbirimizi daha az sevmek için değil, birbirimizi hak ettiğimiz gibi, hiçbir gölgenin altında kalmadan, özgürce sevebilmek için koyduk. Kalplerimiz bir kez o gizli bağla birbirine düğümlendiyse, zaman ve şartlar sadece birer teferruattır.
Geleceğe dair umudum var; çünkü seninle aynı gökyüzünün altında, aynı imkansızlığı göğüsleyebilmenin bile bir güzelliği var. İnanıyorum ki hayat, er ya da geç, ait olduğu yeri bulan ruhları ödüllendirir. Şartların sustuğu, vicdanların müsterih olduğu ve bizim sadece birbirimizin gözlerine bakarak yürüyebileceğimiz o gün mutlaka gelecek.
O güne kadar umudunu eksiltme, kalbini yorma cigeramın.Bizim hikayemiz yarım kalmadı; sadece doğru zamanı bekliyor. Ve o doğru zaman geldiğinde, bugünkü sabrımızın her saniyesine değecek dılemın…
00:52 cam balkon
#Ç❤️
"Beni anlar mısınız bilmiyorum ama, yandığım yere veda edemediğim için kül oluyorum."
Kalk gidelim, inceden inceden yağsın güz denen dökülmüşlük hali. Ardımızda korku bekleyen cesaret mahmuzları, beklesin bizi yüzumüz zaferlere geçirilmeden. Her kitabi yazar bu dunyayi anlamayan kibirtaşlari, her korkuyu anlar tohuma düşmemiş icimde büyuyen çocuk. Kalk gidelim, beklemekten sırılsiklam olmus cesetlerimiz,olurda kendine bir neden bulur yeniden bakmak için dunyaya