WıttgensteınŞiir
İçimin içime sığmaması
Canevimde çırpınan
Küçücük bir kuş
Olmasından mıdır aklın?
Sayfa 42
Kim yaşamış dünyayi;velilerle deliler... Bilerek veliler, Bilmeyerek deliler, Onun dişindakiler, Yaşadık zannederler.
Ruhumda elem rüzgârları esiyor bugün. Ne çabuk tükendi özlenen bahar... Yaşam sevincimi artiran dekorlar neden soldu bahçemde? Gelecek kışın ardında saklı duran baharı bir daha görür mü ömrüm?
Hülyalar basladığında, bitesiye kadar arzuladığınız dünyaların taçsız kralı olursunuz. Başka türlü çekilmez duvarların arasındaki dünyanın kahrı..."
*Hayaller besler hayata duruşun dokusunu. Hayallerin önünde engel olmaz, onlar her vakit hür ve güçlüdürler Savcı Hanım.
Funda'dan...
Külahıma anlat cinsinden... :))
"Hep böyle olacağız, değil mi? diye sordu Maggie.
Wilbur ona güven verircesine gülümsedi. "Tabii. Neden olmayalım ki?"
Lagün, Büyük Kanal'la birleşirken,öpüştüler. "Bilmem ki. Zaman her şeyi değiştiriyor."
"Bir de Venedik'e baksana. Asırlardır değişmemiş. 1974 yerine 1574'te de olabilirdik."
Maggie şehre doğru baktı. "Evet. Zamanı yok sayalım. Venedik gibi olalım."
