Ne yazık ki, biz erkeklerin genellikle görevden kaçtığını görürken,-dedi Sergey İvanoviç,- kadınların kendilerine yeni görevler aramalarını sadece garip görürüm.
“Ekonomik koşulların yeniden düzenlenmesini saçmalık olarak görürdü, ama halkın yoksulluğuyla karşılaştırınca kendi kazancının haksız bir kazanç olduğunu da hissederdi. Eskiden de çok çalışan ve lüks koşullarda yaşamayan biri olduğu halde şimdi bunun tamamen kendi hakkı olduğunu hissetmek için artık daha da fazla çalışmaya ve lüksünü azaltmaya karar verdi. Kendini bütün bunları yapmaya zorlamak ona o kadar kolay göründü ki, bütün yolu çok hoş hayaller içinde geçirdi. İçinde yeni ve daha güzel bir hayat umuduyla gece saat dokuzda evine vardı.”
— Öbür dünyada mı? Ah, ben o dünyayı sevmiyorum! Sevmiyorum, –dedi ürkek ve vahşi gözlerini kardeşinin yüzüne dikip.– Bütün bu pisliklerden, hem başkalarının hem de kendimin kafa karışıklıklarından kurtulmak iyi olurdu herhalde, ama ben ölümden korkuyorum, çok korkuyorum. –Ürpermişti.–
"Eğer iyiliğin bir nedeni varsa, o artık iyilik değildir; eğer iyiliğin bir sonucu, yani ödülü varsa yine iyilik değildir. Demek ki iyilik, neden ve sonuç zincirinin dışındadır."
Levin, Nikolay ağabeyinin ruhunda, ruhunun en temelinde, yaşamındaki bütün çirkinliğe karşın en az kendisini hor gören insanlar kadar haklı olduğunu hissediyordu. Böyle taşkın bir karakterle ve kıt bir akılla doğmuş olması onun suçu değildi. Ama her zaman iyi bir insan olmak isterdi.