Geçenlerde kuzenimin mezuniyeti vardı. Dayım bizdeydi o gün, oturmuş sohbet ediyorduk. Yengem aradı koş koş oğlum törene gidecek fotoğraf çekelim dedi, dayım tamam gelirim dedi yengem de çabuk acele et ama kaçırmayalım çocuğu son senesi fotoğraf çekelim dedi. Dayım kalktı apar topar gitti sırf o günden ufak da olsa hatıraları olsun diye... Biz annemle göz göze geldik bi ara anladı tabii ne düşündüğümü, anladı heralde yani. Sonra hemen kaçırdı gözlerini, babamın ne saçma şeylerle uğraşıyorlar nutuklarını dinlemeye başladı ki vicdanını rahatlatsın. Eyvallah anne sıkıntı yok, ben büyüdüm zaten.