Ne zamandır hiçbir şey yapmadan, boş boş oturmadığımı, hayatın bu çocukça lüksü elimden alalı ne kadar olduğunu düşünüp hüzünleniyordum. Benden bir şeyler bekleyen ya da benim bir şeyler beklediğim herkesi kısa süreliğine de olsa unutma fikri aklımı çeliyordu.
Bir ışık yakma bu satırlara aydınlanmasın sayfalar, annen seni hiç uyutmayacak kız çocuğu. Diğer gecelerde olduğu gibi yine o insanın sinirine dokunan sesini duyuyorum. Dünyanın en kötü sesine sahipsin. Kulak zarıma zarar veriyorsun. Seni kimse uyutamıyor. Bütün gece tek söylediğin, "Anne," demek. Adımı sayıklayarak ağlıyorsun. Senin bir annenin olmadığını söylüyorlar. "Benim annem var," diyorsun. "Aynı zamanda onun da annesi, benim de annem."Babanı istiyorsun, babanın da olmadığını söylüyorlar. Bu sefer de, "Herkesin anne babası var, benimkiler yaşarken niye ölü gibiler?" diye soruyorsun. Sesini duymamak için müziğin sesini artırdığım oluyor. Sen bu gece de anne diye ağlayarak uyu. Ancak anne diyerek uyuyabilirsin, annenle değil, kız çocuğu.
Seni hiç uyutmayacağım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kibir yıkım getirir ve ruhu pisletir.
Storm King'in üzerinde kıpkırmızı bir yıldız parlıyor. Keşke yanımda olsaydın da birlikte izleseydik. O zaman saygıdeğer dostlardan da ötesi olurduk.
O gün annem gayet net anlamış. Öldüğü zaman insan bedeninin soğuduğunu. Karın çıplak yanakları kaplayıp kanlı buz tuttuğunu.
İnsan daima bakacak ya da dinleyecek güzel bir şey bulabilir.