birbirini mahveden iki mal. anksiyeteniz ya da en azından depresyona yatkınlığınız varsa okumanızı tavsiye edeceğim bir kitap değil. depresyon dönemi atlatmış ya da çok yakından bu olayı gözlemlemiş biri tarafından yazıldığını düşünüyorum çünkü okurken kendimi tamamen o depresifliğin çaresizliğin içinde hissettim. yani anlamadığım şey sevgi aşk kavramlarının altının bu denli doldurulup bu denli boş bırakılması. insanı en kötü ve çaresiz taraflarıyla yüzleştiren korkutucu bir kitap bence. yazım dili de ilk yüz sayfa garip geldi kendimi günlük okuyo ve hayatlarına zorla dahil oluyormuş gibi hissettim. günün sonunda insan bazen çiçeklere bakıp mutlu olmalı ve her şeyi bu kadar irdelememeli diye düşünüyorum. bu kitaba karşı da ne hissettiğimi bilmiyorum rahatsız oldum ama okumayı da bırakamadım.