Kesinlikle okunması gereken bir kitap. Bir savaşın hikayesi değil, savaşın geride bıraktıklarının hikayesi. Okurken çoğu yerde insanın gözlerini dolduran bir eser.
Kim demiş savaş insanları katı yürekli, bayağı, açgözlü, değersiz yapar diye? Doğru değil. Savaş insanoğlunu çizmeleri altında kırk yıl ezse de, yağmalayıp yaksa, yıksa, öldürse de başını gene eğemez, değerini düşürüp ayaklar altına alamaz.
Toprak ve su insanlar arasında eşit paylaşılır, kendi tarlamızı sürüp eker, kendi ekinimizi biçebilirsek neden mutlu olmayalım Tolgonay? İnsan için en büyük mutluluk budur. Çiftçinin bütün zevki, ekip biçtiğinin kendisinin olmasıdır.