ansuz
@ansuz
101 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Her şeyde ruhumu görüyorum, canımı acıtıyor
hissetmediklerim yahut acıdığında ruhumu
hissetmeyişim
Bir harnup dalına yaslayacağım başımı
Annemdir o, reddetse de beni
Biraz uyuklayacağım ve iki minik kuş taşıyacak beni
yukarıya, daha yukarıya… Beni kovan bir yıldıza
Ruhumu uyandıracağım eski bir ağrıdan dolayı
Bir mektup gibi belleğin balkonundan gelen
Haykıracağım: hâlâ yaşıyorum, zira
delip geçtiğini hissediyorum okun belli
Düşün sürgününündür,
gölgenin ne bir aidiyetinin
ne de cazibesinin olduğu dünyada
Yürüyorsun, sanki başkasısın
Yaşamlarında, yaşam ve ölümleriyle hesaplaşmayanlar, güç ölüyor, kendileri ile birlikte tüm dünya ölsün istiyorlar.
Yaşamım hep bir yerlerde dolanıp durma.