Bu ülkede, bağımsız bir kişiliğe sahip olan kültür ve sanat adamlarının ömrü, “ne olur beni bu kadar kolay ve çabuk anlamayın!” demekle geçer. Çünkü küçük beyinler, fazla üstünde durmadan iyice incelemeden size bir rol biçerler. Ve ömür boyu, onların kilitlediği yanlış çekmecede kalmanızı dilerler.
Sizi bilmem ama ben dünyada en çok cehaletten korkarım. En kötü yanı da cahilin, cahil olduğunu bilmesidir. Kendini aydın sanan, birkaç kitap okumuş cahillerin durumu ise en korkuncudur.
Güneş sisteminin “dünya” adı verilen minik gezegeninde yaşayan 7 milyar insandan bazıları, kendilerinin diğerlerinden üstün doğduğu gibi hastalıklı bir eğitimle yetiştiriliyor.
Öte yandan beyninde kurduklarından utanır, kafasına takılan kuruntuları büyüttükçe büyütür ve bunlara eklemeler yaparak bağışlamayı da hiç aklına getirmez. Hatta, öcünü almaya bile kalkışır ama bu eylemini masum, sinsi bir şekilde öç alma hakkına ve başarısına inanmadan yapar. Bu girişiminin öç almak istediği kişilerden yüz kat daha fazla kendisini üzeceğini, diğerlerinin kılının bile kıpırdamayacağını da en başından beri bilir.