Passenger
@anthologist
Kendime tavsiyeler...
“Türk; öğün, çalış, güven”
769 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Ama geceleri, hele geceleri... Gökler tekrar canlanıp tutuştuğu zamandır ki insan, dünyanın o eşsiz gücünü ve sonsuzluğunu daha iyi duyar, kendini bu sonsuzluk içinde kaybeder... Artık ne benliğinin, ne nereye gittiğinin, ne yapacağının ya da ne yapmak istediğinin farkındadır. Ve yalnız orada, uzun zaman huzur içinde, gerçekten huzur içinde yaşanır. Orada ömrünüz boyunca sizi bağlayan... verilmiş ağır sözler yoktur.
Reklam
Tabiatın fazla cömert davrandığı kişiler, bazan işte böyle kadere meydan okurlar.
Yakın geleceğin derinliklerine...
Başını koluna dayamış, gözlerini yere eğmiş, ama önündeki taşı görmüyor, dalgın ve mahzun, sanki yakın bir geleceğin derinliklerine bakıyordu.
Seyrederim ben alemi...
İnsan sanki, sihirli bir asma salıncakta gibidir. Karaları aşar, sularda yüzer... Uzayda uçar... Ama yine de kasabasına, bahçesiyle, meyvalıklarıyla, erikleriyle beyaz evine sımsıkı bağlı kalır.
Balkan şehirleri...
Taş teraslar daha günün sıcaklığını koruyordu. Ama güneşin batışıyla birlikte ırmaktan serin bir rüzgâr esmeye başlardı. Suyun ortası pırıl pırıl yanar, ama kenarları, sazlarla söğütlerin dipleri, gölgeli, koyu yeşil görünürdü. Etrafı çevreleyen tepeler, batan güneşin altında kızıla boyanırdı.
Reklam