Kitabın herkese yönelik olmadığını düşünüyorum. Kitap başlarda çok rahatsız edici sahneler barındırıyor. Bana göre akıcı, sürükleyici bir kitaptı. Kitabın baş karakteri Alex'ten hiç hoşlanmadım. Yaptıklarından öte, sürekli kendini mağdur gibi gösterme çabası, her zaman kendini haklı görüşü, pişmanlık duygusu yaşamaması, "kardeşlerim" hitapları falan beni rahatsız etti.
Gelelim kitaptaki yönteme; Ludovico. Suçluları topluma kazandırma yöntemi mi diyeyim, yoksa sen mi gerçek adını söylersin, robotik sistem (otomatik portakal)? Suç, iradenin ortadan kalkmasıyla yok olur mu? Sadece bastırılır, insan da insan olarak kalmaz. Asıl iyilik, kötülüğü yapabilme yetisi varken yapmamaktır.
Deneyle Alex'in görüntülere ve müziğe karşı koşullanması ve rahatsız olması da bana Pavlov'un koşullanma deneyini hatırlattı. Yazar sistemi sadece karakterlere uygulamıyor sanki, bize de uyguluyor. Baştaki rahatsız edici sahnelerin detaylı verilişinden dolayı alışmamız ve gençlerin kendi aralarında kullandığı, bilmediğimiz garip dili otomatik olarak farketmeden hemen öğrenmemiz... Yani belki de asıl Ludovico suçlular için değil, toplum için tasarlanmıştır.
Anthony Burgess’ın Otomatik Portakal'ı, özgür irade, ahlak ve devletin birey üzerindeki gücü gibi konuları rahatsız edici ama son derece etkili bir hikaye üzerinden sorgulayan modern bir klasik. İlk sayfalardan itibaren okuru karanlık ve yabancı bir dünyanın içine çekiyor.
Romanın en dikkat çekici yönlerinden biri, Burgess'in yarattığı "Nadsat" dili. Argo, Rusça kökenli kelimeler ve yazarın ürettiği ifadelerle kurulan bu dil, kitabın ilk bölümlerinde okuma sürecini zorlaştırabiliyor. Ancak zamanla bu dile alıştıkça, okur kendisini Alex'in dünyasının içinde buluyor. Bu yabancılaşma hissi, romanın atmosferine önemli bir katkı sağlıyor.
Alex, edebiyattaki en ilginç anti-kahramanlardan biri. İşlediği şiddet eylemlerine rağmen yalnızca onu değil, onu değiştirmeye çalışan sistemi de sorgulamaya başlıyoruz. Kitabın asıl gücü burada ortaya çıkıyor. Kötülüğü ortadan kaldırmak adına insanın seçim hakkı elinden alınırsa, geriye gerçekten insan kalır mı?
Romanın etkisi yalnızca hikayesinden değil, ortaya attığı sorulardan geliyor. Burgess, kolay cevaplar vermiyor; aksine okuru sürekli rahatsız eden bir gri alanın içinde bırakıyor.
Otomatik Portakal, şiddet, özgürlük ve insan doğası üzerine cesur bir anlatı. Zaman zaman zorlayıcı olsa da, hem dili hem de fikirleriyle uzun süre akılda kalan, üzerine düşünmeye değer güçlü bir roman. Ayrıca Stanley Kubrick'in yönettiği aynı adlı film uyarlamasıyla birlikte değerlendirildiğinde etkisi daha da büyüyor.Reklam
kitabın konusunu anlatmadan direkt görüşümü yazacağım, spoiler içerir.
öncelikle kitabın yazım dilinden hoşlanmadım. şiddet sahnelerini o şekilde anlatması belki bize o kötü, tiksinç hissiyatı tam anlamıyla geçirmiş olabilir ama onun dışındaki anlatımlar da rahatsız edici geldi bana.
bu tedavi olayının, iradenin tartışılmasını 3. kişi ağzından ve daha detaylı okumak isterdim. kitabı bitirdiğimde bana sadece iğrenç bir çocuğun yaptığı iğrenç şeyleri okumuşum ve bitimişim gibi hissettirdi.
yine de bu tedavinin yapılışını ve sonuçlarını görmek için okuma merakım arttı ve kısa sürede bitirdim. keşke okumasaydım denecek bir kitap değil fakat daha iyi olabilirmiş gibi geldi.
Anthony Burgess Otomatik Portakal
Kült bir roman, tüm zamanların en sarsıcı romanlarından, zamanında bir çok ülkede yasaklanmış, Kubrick tarafından filmi çekilmiş modern klasik..
Bridgerton serisinin ikinci kitabı Anthony ve Kate'in hikayesini anlatır.
Anthony babası gibi genç yaşta öleceğini düşünerek evlenip bir varis sahibi olmak ister, kesinlikle aşk peşinde değildir. Aklındaki kişiyi ikna etmenin tek yolu da ablası Kate'in onayını almaktır. Kate ise bu çapkın adama hiç güvenmez. Daha sonrada birbirlerine yakınlaşıp bir yanlış anlaşılma sonucu evlenmek zorunda kalırlar.
Bu kitabı ilk kitaba göre daha eğlenceli ve akıcı buldum. Evet romanlardaki bu kalın kafalı erkeklere sinir oluyorsun ama yapacak bir şey yok:)
Otomatik PortakalAlıntı
Burgess'in Otomatik Portakal'ı modern klasiklerden biridir. "Modern" olduğunu kitabın ilk cümlelerinden itibaren anlamanız mümkün. Eser oldukça hızlı başlıyor. Fakat dili o kadar garip ki kendinizi "Ben ne okuyorum?" demekten alıkoyamıyorsunuz. Kitapta ilk başta Alex, üç "kankası" yani Pete, Georgie ve Dim'in yaptığı illegal işleri okuyoruz. Eser Alex'in ağzından yazılmış. Yazar dilinde de özellikle bu karakterin konuşma biçimini kullanmış. İlk başlarda oldukça tuhaf geliyor elbette.
Alex bir hırsızlık girişiminde cinayet işlediği için hapse düşer. Hapiste ise ona başka bir yol görünür. Bir deney kobayı olur ve hayatı tamamen değişir. Artık kötülük yapamaz, düşündüğünde bile hastalanır, kötü olur. Bu durumun doğurduğu olumsuzluklar hayatını mahveder. Kötülük yaptığı insanlar tek tek intikam alır.
İradesiz bir insan nasıl olur? İnsanlığını kaybeder. Eser biraz da bunu gösteriyor işte.
Reklam
Reklam