...Demek oluyor ki tabiat veya Tanrı varlığımızı bize vermiştir, fakat mahiyetimizi kendimiz, kendi irademiz ile yapmalıyız; çünkü Sartre'ın deyişiyle irade ve seçim yapmayı insandan alırsak insanı insandan almış oluruz. Sonra da insanın her şeyi toz duman olur. Sartre'ın korkusu da bu sebepledir - tam bir korku da vardır-; Eğer Materyalizm ve Natüralizmi bugün alındığı gibi temel alır, bina edersek ister istemez insanı taşlamış ve dar çerçeveler içinde hapsetmiş oluruz. Kim insan gelişiminin bir sınırda durduğunu kabul ederse insan olmaya, insan olarak var bulunmaya ihanet etmiş olur.
...O halde iki insan vardır:
Biri biyolojinin bahsettiği insan, diğeri ise hakkında şairin konuştuğu, filozofun söz söylediği, dinin ilgilendiği insandır.