““Kendimizi evrenin en önde gelen yaratıkları saya rak, bu yüce yaratığın başına gelen her acının büyük bir suç olması gerektiğine ahmakça inandık...”
“Gerçekten sevdiğim pek az insan var; hele saygı duyduğum daha da az insan var. Dünyanın haline baktıkça memnuniyetsizliğim artıyor.
Her geçen gün, insanların tutarsızlıklarını; erdemli veya sağduyulu görünenlere bile güvenilemeyeceğini daha iyi anlıyorum.”
“Benim de kusurlarım var, ama akılla ilgili olmadıklarını umarım. Yaradılışımı savunacak değilim. Sanırım pek de hoş değil. Herkesin çok hoşuna gidecek kadar olmadığı kesin. İnsanların ahmaklıklarını, kötülüklerini ya da bana yönelik kabalıklarını yeterince çabuk unutamıyorum. Kimse duygularımı kolay kolay kışkırtamaz. Yaradılışım için kinci diyebiliriz belki. Birinden bir kez soğuyunca ilelebet soğurum.”
“Okumak kadar tatlı bir şey yok! Diğer her şey insanı kitaptan daha çabuk yoruyor. Bir gün kendi evim olur da mükemmel bir kütüphanem olmazsa vay halime!”