Celal ilkpehlivan

Celal ilkpehlivan
@apieceofmendel
SEH;15 YTU;17
İnsanlar genellikle sanki üzerlerindeki yükü atarak hafiflemekten söz ederler; meseleyi böyle görmek bütün hayata sıradan bakışların temelini oluşturur. Fakat daha üst, şiirsel ya da felsefi bir anlamda durum tam tersidir: İnsan ağırlık sayesinde hafifler. Baskı sayesinde özgürce salınır. Gök cisimleri büyük bir ağırlık sayesinde uzayda süzülür; kuşlar muazzam bir basınç yardımılar uçarlar: İnancın hafifçe süzülüşü akıllara durgunluk verecek bir ağırlık yardımıyla olur; ümidin en yükseklere tırmanışı tamamen zorluklarla ve sıkıntının baskısı yardımıyladır.
Sayfa 160·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çünkü ben deli bir adamım, onu(kadını) anlamak için deli olmak gerekir, eğer insan önceden deli değildiyse onu anlayınca delirecektir.
Sayfa 125·Kitabı okudu
“Hayat bir yoldur.” O yüzden yürüyüşe çıkıyorum. Yürüyüşe çıkabildiğim sürece, hiçbir şeyden korkmuyorum, ölümden bile. Çünkü yürüyebildiğim sürece, her şeyden yürüyerek uzaklaşabiliyorum. Yürüyüşe çıkamadığım zaman, her şeyden korkuyorum, özellikle de hayattan; çünkü yürüyemediğim zaman benim için hiçbir şey iyi gitmiyor.
Sayfa 97·Kitabı okudu
İnsan asla evlilik ilişkisine girmemelidir. Karı koca sonsuza dek birbirlerini seveceklerine söz verirler. İyi hoş da, pek anlamı yok; çünkü zamanla aşkları bittiğinde, elbette ki sonsuzluk içinde bitmiş olacak. O zaman taraflar, “sonsuza dek” yerine “Paskalya’ya kadar” ya da “Bahar Bayramı’na kadar” deseler hiç değilse sözlerinin bir anlamı olurdu; çünkü o zaman gerçekten belirli bir şey, belki fiilen yerine getirebilecekleri bir şey söylemiş olurlardı.
Sayfa 69·Kitabı okudu
İnsanın en iyi hatırladığı ve en çok unuttuğu çağ çocukluk çağıdır. İnsan ne kadar şiirsel hatırlarsa, o kadar kolay unutur; çünkü şiirsel olarak hatırlamak, unutuşun başka bir adıdır. Şiirsel hatırlayışta, yaşanılan şeyler bütün acılarını kaybederek bir dönüşüme uğramıştır.
Sayfa 65·Kitabı okudu