medi
@apoelover
Dijital kabarcık de bizi giderek artan bir şekilde ötekilerden ayırır. Ötekine yönelik belirgin endişe yerini tümüyle kendine yönelik belirsiz bir endişeye bırakır. Bu endişe yoksa ötekinin acısına açılan bir kapımız yoktur.
Dijital düzen anestetiktir. Belli zaman ve algı biçimlerini ortadan kaldırır. Heidegger bunun bizi varlık unutkanlığına götürdüğünü söylerdi. Sabırsızlık, hemen elde etme baskısı, uzun süren ve yavaş olanın kaybolmasına yol açar.
Palyatif toplumda aynının devamını görürüz. Her şeyi dener ama bir deneyim edinmeyiz, her şeyi fark eder ama bilgiye ulaşmayız. Enformasyonlar ne deneyime ne bilgiye götürür. Dönüşümün olumsuzluğundan yoksundurlar.
Acı kültürü yoksa barbarlık ortaya çıkar: Anestezi altındaki bir toplumdaki insanlara canlılık hissi verebilmek için giderek daha güçlü uyaranlar gerekir.
Acısız dünya aynının cehennemidir. Umursamazlık hakimdir burada.
Eşsiz olanın ortadan kaybolmasına neden olur.