medi
@apoelover
Acı olmaksızın ne sevmiş ne de yaşamışızdır.
Hayat, rahat bir hayatta kalmaya feda edilir.
- İnsanlar değil mi resim yapmana sebep olan?
- Değil. İnsanlıkla seneler evvel yollarımızı ayırdık. Küskünlüğüm kemikleşti. Barışmaya ne niyetim ne mecalim var.
- Farelik ediyorsun.
- Ne faresi?
- Dağa küsen, dağın da haberinin olmadığı fare...
- Küstüğümün haberi olsun isteseydim, bu benim barışma arzusunda olduğumu gösterirdi. Varsın kimsenin varlığımdan da küskünlüğümden de olmasın haberi!..
- Sence yeni bir akım oluşabilecek mi?
- Mümkün değil. Akımlar devri bitti. Önümüzde sonsuz bir modernizm var. Sanatı yok edinceye kadar sürecek sanat.
İnsanlar, birbirleriyle dert yarıştıran karamsar yaratıklardı ve daha iyi bir hayat için kıllarını kıpırdatmazlardı. Onlar için devrimler yapılsın isterlerdi; devrim yapmak dahası devrim olmak akıllarına gelmezdi. Öyle olmasa imkansız şeyleri kabul etmezlerdi. Atatürk'ün ölümü bunlardan biriyse, devletin selameti adına özgürlüklerinin kısıtlanması da bir diğeriydi.
O gün Atatürk'ün ölümüne ağlayan insanların bugün de aynı sayıklamayla ağladığını görünce gözyaşlarının sebebinin korku olduğuna iyiden iyiye emin oluyorum.
Türkiye'nin özgürlüğünün tehlike altında olduğu fikrinin kıvılcımını o gün Atatürk öldüğünde yaktık ve bugün kendimizi aynı karamsar fikrin ateşiyle yakmayı kararlılıkla sürdürüyoruz.