medi
@apoelover
Sevgili 
Freida McFadden
sırf ters köşe yapabiliyor olman bunu yapmanın kitabı daha iyi hale getireceği anlamına gelmez. Her şey iyi(şüpheli) giderken saçma sapan bir son yazmayı bırakmalısın.
Teşekkürler.
Freida McFadden
sırf ters köşe yapabiliyor olman bunu yapmanın kitabı daha iyi hale getireceği anlamına gelmez. Her şey iyi(şüpheli) giderken saçma sapan bir son yazmayı bırakmalısın.
Teşekkürler.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaratılanın masumiyeti: FrankensteinFelsefe
Jean-Jacques Rousseau der ki: İnsan, doğduğu andan itibaren kötülük veya günah taşımaz; yani doğuştan günahkâr değildir. Bu masumiyeti bozan toplumdur.
Frankenstein romanını açıklamak için ihtiyacımız olan her şey bu iki cümlede saklı.
Victor Frankenstein 17 yaşına geldiğinde yaşadığı yer olan Cenevre'den ayrılır ve Ingolstadt Üniversitesinde eğitim görmeye başlar. Bu sırada annesi vefat eder. Victor eğitimine devam ederken bilime bakış açısı ve fikirleri oldukça değişir. Önceden simyayla kafayı bozmuşken artık doğa felsefesi ile ilgilenmektedir. Kendine "Hayatın kökeni nedir?" diye sormaktan çekinmez ve öğrendiği gerçek bilim ile simyanın sunma iddiasında bulunduğu sonsuz yaşam düşüncesini birleştirmeye karar verir. Aylar, yıllar boyunca çabalar ve en sonunda yaşam vermek için uğraştığı yaratık gözünü açar.
"Uzuvları orantılıydı. Yüz hatlarını güzel olacak biçimde seçmiştim. Güzel! Yüce Tanrım! Sarı cildi, alttaki kasların ve atardamarların işleyişini zor örtüyordu. Saçları parlak siyah ve uzun, dişleri inci beyazlığındaydı; fakat bu zengin görüntü, onun nemli, içinde bulunduğu kirli beyaz yuvalarıyla neredeyse aynı renkteki gözleriyle, buruş buruş yüzüyle, kapkara dudaklarıyla korkutucu bir karşıtlık içindeydi."
Victor eserinden iğrenir, ondan korkar, en kötüsü ise ondan nefret eder.
Onu bırakıp kaçar gider ve geri döndüğünde yaratığın gittiğini görür. Rahatlar. Tabi bu rahatlama sandığı kadar uzun sürmeyecektir. Korkudan ve dehşetten kendine gelemeyen Victor uzun süre hasta kalır ve yataktan çıkamaz.
İyileştikten çok da uzun olmayan bir süre sonra ise babasından bir mektup alır. Kardeşi William öldürülmüştür. Apar topar Cenevre'ye döner. Bu dönüş korkularının ve intikam duygularının asıl tetikleyicisi olacaktır.
Victor evine oldukça yaklaşmışken ağaçların
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,8bin okunma
Maalesef hayal kırıklığı oldu..
Bridgerton dizisini çok sevdiğim için devam sezonu çıkmadan kitabını da okumuş olmak istedim ama keşke okumasaymışım. Romantik bir kitaptan beklentim tam olarak neydi veya ne olmalıydı emin değilim ama açıkçası HER YERDE karşımıza çıkan erkek tiplemesinden bıktım. Sevgi gösterisi olarak yansıtılmaya çalışılan ama basbayağı taciz diyebileceğimiz hareketlerle kadın karaktere sunulan sevgi gösterileri(!) Okurken o kadar rahatsız etti ki anlatamam. Spoilersiz bir şekilde anlatmak istemiştim ama spoiler olmadan rezilliği nasıl gösterebilirim bilmiyorum.
Spoiler!
Kadın karakterimiz bir hizmetçi ve bir sahnede çalıştığı yerin sahibi ve birkaç birkaç arkadaşı tarafından neredeyse tecavüze uğrayacakken erkek karakter kendisini kurtarıyor. Kadına yeni bir iş bulacağını söylüyor, yagmur yağdığı icin beraber bir evde kalıyorlar ve daha iki gün önce tecavüzden kurtardığı kadına rahatsız edici ve bence açıkça taciz denilebilecek davranışlarda bulunuyor. Kadın karakter onunla kalmayı reddettiği için ona iftira atacağını ve bunun sonucunda ya sürgüne gideceğini da idam edileceğini hatırlatıyor. Bu tehditlerle kadın karakteri yanında götürüyor. Bu sahneleri okurken gerçekten kriz geçirdim ve kendime sürekli bunun dönem kitabi olduğunu hatırlatarak okumaya devam ettim ama değişen bir şey olmadı tabi. İlerleyen sayfalarda erkek karakterin sinirli olduğu bir sahnede kendisine "vurmak istedigini" fark eden ve bunun normal olduğunu çünkü suçlu olduğunu düşünen bir kadın karakter okuduk bu kitapta. Sanırım kitabın nasıl oldugunu açıklamak için bunlar yeterli olmuştur.
Bu tür kitaplardaki en büyük sıkıntı üzerine düşünüp sorgulamadan okuduğunuzda bu yaşananları "romantizm" adı altında normalleştirmesi ve okuyucunun da bu tarz bir aşk(!) bulacağına dair
Kaderden kaçılabilir mi?Mitoloji
Oidipus tragedyasında baştan sonra kaderinin kurbanı olan bir adamı okumaktayız.
Öncelikle tragedyayı baştan sona ele alalım:
Kral Laios ve eşi Iokastenin bir çocukları olur. Doğan çocuğun kaderini öğrenmek icin gittikleri kahin, krala bebeğin büyüyüp kendisini öldürecegi haberini verir. Bunun üzerine Laios bebeğin öldürülmesini emreder. Çocuğun topukları çivilenir ve ölmesi için bir otlağa bırakılır. Oralarda bulunan bir çoban bebeği bulur ve komşu ülke Korinthos kralı Polybosa teslim eder. Çocuk sahibi olamayan kral çocuğu evlat edinir ve çivilenen ayaklarından dolayı ismini "şişik ayaklı" anlamına gelen oidipus koyar.
Yıllar geçer. Oidipus polybosu öz babası zannetmektedir ve yaşanan hiçbir şeyden haberi yoktur. Bir gün aralarında geçen kavgada kendisine "uydurma evlat" denildiğinde kafasında sorular oluşur ve kahinle konuşmaya karar verir. Kahine babasının öz babası olup olmadığını sorar. Kahin bu soruya cevap vermez fakat domino taşını oynatacak olan o kehaneti açıklar.
Oidipus öz babasını öldürecek ve annesiyle yatacaktır. Oidipus duyduklarını dehşetiyle şehirden kaçar ve bir yolculuğa çıkar. Bu yolculuk sırasında duyduklarından dolayı ağır yıpranmış bir haldeyken önüne çıkan bir arabacıyla kavga eder ve arabacının kendisine sopayla vurmasının ardından adamı ve arabanın içindekileri öldürür. Arabacı olduğunu zannettiği kişi öz babası kral Laiostan başkası değildir. Şehre dadanan sphinx adlı yaratıktan kurtulmak için kahine danışmaya gitmektedir ve tanımamak için arabacı kılığındadır. Kehanetin ilk yarısının gerçekleştiğinden habersiz şehre gelen Oidipus şehrin kapısındaki sphinxle karşı karşıya gelir. Sphinx yunan mitolojisinde karşısına çıkan insanlara zorlu bilmeceler soran ve bilmecelerini bilemeyenleri öldüren bir yaratıktır. Bilmecesi bilindiği takdirde
Yeni Bir HamletEdebiyat
Kitabi genel olarak orijinal 
Hamlet ile karşılaştırarak yorumlamak istiyorum.
Öncelikle kitap bildiğimiz tiyatrolar gibi değil, uzun uzun cümleleriyle romandan pek bir farkı yok.
Dazai'nin yazım tarzında sürekli iç sesini okumaya alıştığımız karakterleri bu eserinde normalden farklı olarak dışından konuşturmuş ve yazdıklarını tiyatro metni özelliklerine uydurmuş.
(Biraz spoiler olabilir)
William Shakespeare 'in Hamletinde fantastik unsurlar -Kralın hayaleti gibi- bulunurken Yeni Bir Hamlette hayalet sadece saraydaki söylenti olarak işlenmiş ve fantastik olmaktan çok uzak. Kitabın sonu ve özellikle içinde bildiğimiz olaylardaki değişiklikler kitabın farklı bir yazar tarafından uyarlandığını okuyucuya hatırlatıyor.
Kitaba tekrar yazılmış bir eser olarak bakıldığında gayet başarılı buldum.
Hamlet ile karşılaştırarak yorumlamak istiyorum.
Öncelikle kitap bildiğimiz tiyatrolar gibi değil, uzun uzun cümleleriyle romandan pek bir farkı yok.
Dazai'nin yazım tarzında sürekli iç sesini okumaya alıştığımız karakterleri bu eserinde normalden farklı olarak dışından konuşturmuş ve yazdıklarını tiyatro metni özelliklerine uydurmuş.
(Biraz spoiler olabilir)
William Shakespeare 'in Hamletinde fantastik unsurlar -Kralın hayaleti gibi- bulunurken Yeni Bir Hamlette hayalet sadece saraydaki söylenti olarak işlenmiş ve fantastik olmaktan çok uzak. Kitabın sonu ve özellikle içinde bildiğimiz olaylardaki değişiklikler kitabın farklı bir yazar tarafından uyarlandığını okuyucuya hatırlatıyor.
Kitaba tekrar yazılmış bir eser olarak bakıldığında gayet başarılı buldum.