Stefan Zweig her zamanki gibi hikayede geçen olayları olağanüstü bir açıklık ile dile getirmiş. Böylesine usta bir yazarı eleştirmek gibi bir hadde sahip değilim, fakat bir okur olarak; Zweig, yaşanan olayları, hissedilen hisleri kendi içimde çözümleme, zihnimde kendimce şahsi bir resim oluşturma arzuma yaptığı canlı ve uzun betimlemelerle set çekiyor. Yaşanan her türlü olayı, hisleri, bulunan ortamı kendi zihninizde canlandırmak isteyen bir okur olduğum için yer yer uzun betimlemeler karşısında yorumsuz kaldım. Yazar bir noktada hayal gücüme iş bırakmadan, yaşanan her şeyi altın tepsi üzerinde harikulade sundu.