Kibrit çöpü mezarlığı'nda ben dahil çoğu kişi Özgür çok değişmiş gibi şeyler düşündük. Düne kadar bende öyle düşünüyordum fakat bir yazıya denk geldim. Uzun olduğu için yazamayacağım fakat özet geçersek "Özgür Yosun'u ilk gördüğünde benim nefret ettiğim ve bastırmaya çalıştığım yanımsın." demişti. İkinci kitapta ise Özgür bu yanını bastıramıyor ve ölmek istiyor. İlk okuduğumda çok duygulanmıştım <3.
"Küfrettim hoşça kal'lara dış kapının eşiğinde. Kapıyı kilitledim. Giderken ben, duyduğuna inandığım Özgür'e "Hoşça kal' larına hazır bir şekilde hoş geldim dedim ama," dedim bezgin bir ses tonuyla. "Hoşça kal' larının öldürdüğünü vaktinde söyleseydin, üç hafta daha bekle intiharımda kullanayım derdim."