Açlığın,yoksulluğun ve sefaletin dramını gururlu ve acıklı bir şekilde anlatmış Hamsun. Kitabın her satırında her sayfasında ayrı bir açlık vardı. Ana karakterin, kasaptan (olmayan köpeği için) kemik parçasını alıpta karanlık bir köşede onu dişiyle sıyırmaya çalışması bence en dramatik yerdi.