Aleyna Çetintaş
@archaelyna
avâre, asude & yorgun okur.
Şu anda okuduğu kitap
"kendisini olumlamasıyla kaygıları arasında bunaltıdır, cehennemdir: 'Herkes kendinden kaçmaya çalışıyor, ama belli ki kendinden kurtulamıyor, kendine rağmen kendine bağlanıyor, kendinden nefret ediyor.' Çıkış yolu ise ölümdür: Lucretius
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Ama bizim için Tityos yeryüzündedir. O kıskançlık akbabalarının parçaladığı, sıkıntılı iç daralmasının tükettiği ya da başka bir tutkunun acılarıyla yüreği sızlayan, aşka gırtlağına kadar gömülmüş insandır. Sisyphos da aramızda yaşamaktadır. Göz diktiği okları ve korkutucu baltaları ele geçirmeye can atan ama her seferinde derin bir üzüntüye yenik düşüp geri çekilen görüntüsü gözlerimizin önündedir. Bir düşten ibaret olan ve asla verili olmayan iktidarı istemek ve onun ardından koşarken habire zorlu angaryalara katlanmak dağın tepesine varır varmaz yere düşüp aşağıya ovaya yuvarlanan bir kayayı büyük bir çaba göstererek dağın tepesine doğru itmek değil midir? Aynı şekilde, nankör ruhumuzun arzularını durmadan beslemek, onu her yıl geldiklerinde bize ürünlerini ve başka başka güzelliklerini getiren ama yine de bizim zevklere duyduğumuz açlığı gideremeyen mevsimler misali asla tatmin edemeyecek zenginliklere boğmak, bence, hiçbir çabanın asla doldurmaya yetmeyeceği dipsiz bir vazonun içine su dökmekle uğraştıkları söylenen, hayatlarının baharındaki şu genç kızların simgelediği şeydir.”
Ömrü boyunca taştan yürek taşımış bir adam, bakarsınız günün birinde genç bir kız şefkati içinde yüzüyor; yıllarını bir hedefe varmak için harcamış insan, tam o hedefin eşiğinde birden arkasına dönüyor, uğrunda yok ettiklerini hatırlamıyor bile!
...tuyordu ki insanlarda vicdan denilen bir cevher vardır.
Onu hayvanlardan, makineden asıl ayıran cevher! Kimi insan bu cevherden yoksundur, yalnız aklı ile, kurnazlığı ile insandır. Bu sorular belki onlarca kurtuluş yolu sayılabilir. Kimi insanda bu cevher biraz tozlu, biraz paslı olabilir. Fakat hiç beklenmiyen bir zamanda ortaya çıkar. Yine kimi insanda pırıl pırıldır vicdan! O insanlar kurtuluş yollarını vicdanlarının aydınlattığı yönde ararlar.
Güzelliğe dair bütün bunları söylediniz, ama aslında
ondan değil, giderilmemiş ihtiyaçlardan söz etmektey-
diniz; hem güzellik bir ihtiyaç değil, coşkunluktur. Ne
susamış bir ağızdır ne de uzatılmış boş bir avuç. Tutuş-
muş bir yürek, büyülenmiş bir ruhtur.
Ne görmek istediğiniz imgedir ne de duymak iste-
diğiniz şarkı. Gözlerinizi kapatsanız da gördüğünüz
imge, kulaklarınızı tıkasanız da duyduğunuz şarkıdır
güzellik.
