Genellikle insanlar, karşılaştıklarında ürktüğü için kaçan değil onlara sevgi gösteren bir kedi evlat edinmek ister. Sonuç olarak sıcak bir ortamda sevgi yumağına dönüşecek olan bu kediler aynı barınakta yaşayıp hayatlarını yine aynı barınakta kaybeder..
Devrim yaratan icatlar herkesin kullanımına açılınca kullanılabilir olmaktan çıkarlar. Herkese aynı hizmeti sunduğu için teknolojinin mayasında vardır demokrası; ne var ki varlıklılar tek başlarına kullanırsa işler bu teknoloji. Yoksullar da teknolojiyi kullanmaya başlarlarsa işlemez olur.
Bugün, bir tüketim toplumunun, aşırılık ve ziyan uygarlığının (oysa 30’ların toplumu böyle değildi) bir üyesi ve kurbanı olarak, o sevgili ve artık hayatta olmayan büyüklerimin haklı olduğunu anlıyorum. Dört sentlik bir külah yerine alınan iki tane iki sentlik külah, ekonomik açıdan bakıldığında israf anlamına gelmiyordu, ama sembolik olarak elbette buydu anlamı. Ben de işte tam bu nedenden dolayı istiyordum onları: iki tane dondurma aşırılık anlamına geliyordu. Ve tam da bu nedenden dolayı benden esirgeniyorlardı; çünkü yakışıksız kaçıyorlardı, yoksulluğa hakarettiler, hayali bir ayrıcalığın sergilenmesi, zenginlikle övünmeydiler.