Hiç düşünde bir dağın tepesinden uçuruma yuvarlanır gibi oldun mu? İşte ben şimdi aynı durumdayım, uykuda değil, gerçekten düşüyorum...
Reklam
Seni bağrıma basmak istiyorum Alyoşka, ama şöyle, eze eze... çünkü bütün dünyada gerçekten... ger-çek-ten... (dikkat et buna!) yalnız seni seviyorum!
Sorarım size Rahip Pederler: Niçin oruç tutarsınız? Neden bu iş için göklerden ödül umuyorsunuz? Ödül olduktan sonra orucu ben de tutarım. Yok, sen hayatta, aramızdayken erdemli ol, kutsal Peder; manastıra kapanıp hazıra konmadan, yukarıdan ödül beklemeden topluma yararlı ol; çetin olan bu...
Ayak sesinden tanırdım onu! Ama yok artık, yok babacığım, yok; bir daha duymayacağım onu, hiç duymayacağım! İşte kemeri, ama kendisi yok... Görüp duyamayacağım bir daha...
"Niye ağlıyorsun akılsız kadın?" diyordu, "Oğlumuz şimdi Tanrı huzurunda meleklerle birlikte O'na övgülerini sunuyor." Bunu söylerken bir yandan o da benim gibi ağlıyordu. "Biliyorum Nikituşka," diye karşılık veriyordum, "Tanrı huzurundan başka nerede olacak. Ama aramızda değil Nikituşka, eskisi gibi yanımızda değil!.." Ah bir kerecik
daha, sadece bir kerecik onu yeniden görebilsem!..
Reklam